*** ေပါင္မုန္ ့နဲ ့ပုရြက္ဆိတ္ ***

 

သူမ်ားေတြလို .. ကဗ်ာေတြစာေတြမေရးတတ္ေတာ့
ေတြးမိတဲ ့ျဗဳတ္စဗ်င္းေတာင္းေလးပဲ မေရးတတ္ေရးတတ္နဲ ့
ရေသ့စိတ္ေျဖ ရေတာ့မွာေပါ့ .... :(
.....

အင္း ဒါလဲဗ်ာခုတေလာ ... သိပ္လာဘ္လာဘ မရႊင္ပါဘူး ...
ဒုကၡဆင္းရဲဆိုတာကလည္း မဖိတ္ေခၚပဲေရာက္လာတတ္တာ
ေလ ... ဒီေတာ ့ ျဖစ္ခ်င္းပ်က္ျခင္းဆိုတာေလးေတြနဲ ့စိတ္ထဲ တတ္သေလာက္မွတ္သေလာက္ ေျဖသိမ္ ့ရတာေပါ့ .........
.....
ေတြးေနရင္းနဲ ့ဗိုက္ဆာလုိ ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ေပါင္မုန္ ့ထုပ္က
သံုးပံုတစ္ပံုပဲရွိတာမို ့ပိုက္ဆံေလးစမ္းေတာ့ ပိုက္ဆံအိတ္က
ပိန္ကပ္ကပ္ရယ္ ...ပိုက္ဆံအိတ္ဓါတ္ကူးေတာ့ စိတ္ပါေရာပိန္
သြားတယ္ ...အဟိ
.....
ညက်ရင္အဆာေျပလို ့ေတြးမိလို ့ ေပါင္မုန္ ့ထုတ္ေလးကိုေငးၾကည့္
ျပီး အနည္းငယ္က်န္တဲ ့ယိုဘူးေလးနဲ ့အဆာေျပေပါ့ ..ဒါကိုေတြးရင္း ဘယ္အခ်ိန္ညေရာက္မလဲလို ့ ေပကပ္ကပ္မ်က္ေစာင္း နဲ ့ နာရီ
ၾကည့္ရတာလဲ အေမာပါပဲ ....
.....
အင္း ဟိုေတြးဒီေတြးရင္အခ်ိန္ကုန္ျမန္တယ္လို ့သူမ်ားေတြေျပာၾကတယ္
ဒါနဲ ့ တီဗြီကလာေနတဲ ့ဆိုင္ကယ္ျပိဳင္ပြဲကို ဘာရယ္မဟုတ္ပါပဲ သြားၾကည့္
မိတယ္ ...။
....
ေတြးေတာင္ေတြးမိလိုက္ေသးတယ္ ... သူတို ့ျပိဳင္တဲ့ ဆိုင္ကယ္ နဲ ့ေမာင္း
ရတဲ ့လမ္းေတြကေကာင္းေတာ့ ျမန္မာျပည္ကလူေတြဆို ပထမရေလာက္
တယ္လို ့ .. အဟက္ ..
ဒါလည္း ကိုယ္စိတ္ကူးထဲက ကိုယ့္ျမန္မာလူမ်ိဳးကို ရမယ္ရွာျပီး ကုိယျ္ပန္
အထင္ၾကီးတာတမ်ိဳးေပါ့ ...ျမန္မာျပည္ကလမ္းေတြကသိတယ္မလား ...
ဒါေတာင္ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြက အရိပ္ေပ်ာက္ (ငယ္ငယ္က) ဆရာတစ္ေယာက္ေျပာစကား နဲ ့ဆို လြင့္ပ်ံေနတာပဲေလ ...ဘြားကနဲ ့သစ္
ပင္လဲေနတာျမင္ရင္ေတာ့ ေသေပါ့ ... ဒါကလည္းစည္ပင္အပိုင္းပါ ...
....
အေတြးလြန္ေနတာနဲ ဗိုက္ကေအာ္လာေတာ့နာရီကိုၾကည့္မိတယ္ ..
ေပါင္မုန္ ့ကိစၥဆီ စိတ္က ျပန္ေရာက္သြားတယ္ .. စားမယ္ ဟဲ ့ဆိုတဲ ့အၾကံ
နဲ ့ေပါင္မုန္ ့ကိုေျဖေတာ့ ေပါင္မုန္ ့က မည္းေနတယ္ ..
....
ေနရာတကာပါတဲ ့ပုရြက္ဆိတ္ သူက်ဳပ္ေပါင္မုန္ ့ကို လုမယ္ဆိုတဲ ့အၾကံနဲ ့
တက္ေနလိုက္တာမဲမဲကိုခ်ိတ္ေနတာ ..တိုလိုက္တာဗ်ာ (ေအာ္စိတ္ေျပာပါတယ္)

ဒီေလာက္ပဲ ဆိုးတဲ ့ပုရြက္ဆိတ္ ဆိုျပီး
ေလနဲ ့မွဳတ္လိုက္ပါေသးတယ္ .. မရဘူးဗ် .. အေပၚယံေလာက္ပဲ လြင္ ့ကုန္
သြားၾကတာ .. ဒါနဲ ့မစားရင္လည္း တျခားစားစရာမရွိတာနဲ ့ ေပါင္မုန္ ့ကို
မီးကင္ပစ္လိုက္တာ လဒင္းဘာခံႏိုင္မလဲ အကုန္ေသ က်ုဳပ္လည္းစားရ ...
တခုအဆင္ေျပသြားတာေပါ့ ..(ေကာင္းလိုက္တဲ ့က်ဳပ္အၾကံ )
......

ယိုသုတ္မယ္ဟဲ ့ဆိုျပီးရွိတဲ ့ ယိုဗူးေလးကိုဖြင့္
ျပန္ေတာ့ အခ်ိဳၾကိဳက္တဲ ့ ေနာက္တစ္သုတ္က လက္ဖမိုးကိုတက္ကိုက္ပါ
ေလေရာ တိုလိုက္တဲ ့စိတ္ ( အဆင္မေျပတာမ်ားဗ်ာ ) ..
....

ဒါနဲ ့ပုရြက္ဆိတ္နဲ ့စစ္ခင္းေနတဲ ့က်ဳပ္ မခံခ်င္စိတ္ရင္ထဲေဆာင္ ့လာေတာ့
ပူပူေႏြးေႏြး ေပါင္မုန္ ့ေပၚယိုသုတ္လိုက္တာ ...အငမ္းမရျဖစ္ေနတဲ ့ေကာင္
ေတြ ေသပါေလေရာလား တစ္ေယာက္ထဲ ေအာင္ႏိုင္သူအျပံဳးနဲ ့
ငါဟဲ ့ ေယာက်ာ္းလို ့တိုးတိုးေလးေၾကြးေၾကာ္ျပီး က်ဳပ္ျပံဳး လိုက္မိတယ္ ..

(ဒါေပမယ့္ က်ဳပ္စားလိုက္ရတာက ပုရြက္ဆိတ္ေတြပါတဲ ့ေပါင္မုန္ ့နဲ ့ယိုေလ)

ေနာက္ထပ္ မဆီမဆိုင္ မဆီမဆိုင္ေတြးမိလိုက္တာက

ေအာ္ ငါတို ့ျမန္မာျပည္ၾကီးလည္း ဒီလိုပဲျဖစ္ေနပါသလားလို ့ေပါ့ ...

.....

( မွတ္ခ်က္ ။ ။ ဘာမွလည္းမဆိုင္ပါလားေနာ္ )

ညိဳလင္းထြဏ္း
(29.5.2012)

*** အဆိပ္ ***

*** အဆိပ္ ***

ေစာင္းငွဲၾကည္ ့တတ္တဲ ့ခ်စ္သူတစ္ေယာက္
အၾကည္ ့ေၾကာင့္ ကိုယ့္ရင္ေတြ ခုန္တတ္ခဲ ့ပါတယ္ ..

ဒါေပမယ့္ခ်စ္သူရယ္ .....
မနက္ျဖန္တိုင္းသာ မင္းဒီလိုေနေပးမယ္ဆိုရင္
ကိုယ္ ေပ်ာ္ရႊင္တတ္ခဲ ့မွာပါ .....

ခ်စ္သူ ..တကယ္ကို
အိပ္မက္မဟုတ္တာေသခ်ာေနမွေတာ့
ကိုယ့္မင္း ကို မလြမ္းေတာ့ပါဘူး ..

မိုးခါးေရေတြေသာက္သံုးရင္းနဲ ့ေက်နပ္ေနဆဲပါ....ခ်စ္သူ ..

ညိဳလင္းထြဏ္း
(23.5.2012)
5:44 PM

*** အထီးက်န္ငွက္ငယ္ ***

• အထီးက်န္ျခင္းေတြသာပိုင္ဆိုင္မွဳမရခဲ ့ရင္
• ငါရဲရင့္ေနမွာအမွန္ပါပဲ ...
• ေလာကသစၥာကို ေသာက္သံုးျပီး ယစ္မူးခြင့္
• မရခဲ ့ရင္ေတာင္ ...
• ငါ အေဖာ္မ်ားစြာနဲ ့ပ်ံသန္းတတ္တဲ ့ ငွက္ငယ္
• တစ္ေကာင္ အျဖစ္က်င္လည္ခ်င္ပါတယ္..
• တကယ္ေတာ့လည္း ..
• အထီးက်န္သမိုင္း ငါဆက္ေရးေနဆဲပါ ............။
• အိပ္မက္ေတြ ရွင္သန္ေနမယ္ဆိုတာ
• ငါမယံုခဲ ့ေလေတာ့ ..
• အထီးက်န္ျခင္းကိုေထြးေပြးတတ္ခဲ ့တာ
• မဆန္းပါဘူး .....
• တကယ္ေတာ့ ငါဟာ အဆိပ္သင့္တဲ ့
• ငွက္ငယ္တစ္ေကာင္ပါ ..........။
•  
•  
• ညိဳလင္းထြဏ္း
• (23.5.2012)
• 5:27 PM

**** ျဗဳတ္စဗ်င္းေတာင္း မွတ္စု ****

ဘဂၤလီ ထမီခိုးျပီး ဘိန္းရွူေနသလိုပဲ ..
ဘိန္းမွိန္း မွိန္းေနတဲ ့ ဘ၀ေတြေလ.......
ေန ့စဥ္ႏွင့္အမွ် အလုပ္ေတြက
ဘယ္ေတာ့မွလုပ္လို ့မကုန္ႏိုင္ဘူး ..

မီးမလာလို ့ဆႏၵျပေနတဲ ့မန္းေလးက
ျပည္သူလူထုက ....
ညာတာ၀ါတာေတြမလုပ္ဖို ့
ဖေယာင္းမီး နဲ ့ကာရာအိုေက ဆိုလို ့မရေၾကာင္း ......
အင္တာနက္ သတင္းၾကည္ ့မရေၾကာင္း ..........
တီဗြီအစီအစဥ္ေတြ ၾကည့္မရေၾကာင္း .............
နာမည္ၾကီး မင္းသမီးေတြရဲ ့ရွိဳးပြဲေတြကို မၾကည့္ရေၾကာင္း ..........
အိုင္တီေခတ္မွာ အင္တာနက္ဆိုတာ အေရးၾကီးေၾကာင္း .......
စသည္ျဖင့္.... အေၾကာင္းမ်ားစြာ နဲ ့ဆက္လက္၍
လွ်ပ္စစ္မီးကို ပံုမွန္ေပးဖို ့လိုေၾကာင္းေတြ ေအာ္ဟစ္လို ့ ....

သူခိုး အစိုးရကေတာ ့ လိမ္ညာ၀ါတဲ ့သတင္းေတြၾကားမွာ
အျမတ္ၾကီးထုတ္ ျပည္သူေတြကိုေသြးစုပ္လို ့..
ၾကံ ့ဖြတ္နဲ ့စစ္အစိုးရက အျမီးက်က္
အျမီးစား ေခါင္းက်က္ ေခါင္းစား
အဆင္ကိုေျပလို ့ ......

ကမၻာကေတာင္လက္မွိဳင္ခ်ရတဲ ့
က်ဳပ္တို ့ႏိုင္ငံမွာ ...
လူအခြင္ ့အေရးဘယ္ေနရာက
သြားေတာင္းရမလဲမသိတာေသခ်ာသေပါ့ ...

စိတ္ညစ္လို ့တိုက္ေပၚက ခုန္ခ် ေသျပန္သတဲ ့
စကၤာပူက အိမ္ေဖာ္ေလ ..
စိတ္ညစ္လို ့ခုန္ခ်တာလား ...
ဘာေၾကာင့္ခုန္ခ်သလဲ ...... ....
စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနလဲ အလကားပါပဲ ........။

က်ဳပ္တို႔အားလံုး...စည္းလံုးျခင္းေတြ နဲ ့
ေပါက္ကြဲသံစဥ္ေတြထိန္းမရတဲ ့တေန ့
မခံခ်င္စိတ္ေတြနဲ ့ျပင္းျပတဲ ့ သံစဥ္ေတြထိန္းမရတဲ ့တေန ့
အားလံုးအခ်ိန္အဆက္မိတဲ ့တေန ့
အဲ ့ဒီတေန ့ က်ဳပ္တို ့အားလံုး ေအာင္ပြဲ ခံၾကမယ္...။

ကဲသေဘာတူလား .......
သေဘာတူရင္ ... စည္းလံုးလိုက္ၾကစို ့ .....။

ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကိုၾကည့္ျပီးစိတ္ကူးေပၚလာလို ့စပ္ထားတာပါ ..။

စိုင္းေဇယ်ာထြန္း (ျဗဳတ္စဗ်င္းေတာင္းစာေပ)

(22.5.2012) 9:45 PM

ျမန္မာ အမ်ိဳးယုတ္မ်ားသို ့ .........

**** စဥ္းစားမိတဲ ့ ဒီမနက္ခင္းအေၾကာင္း ***

• အေတြးေတြေယာက္ယက္ခတ္ ... 
• ခႏၶာကိုယ္ေတြပင္ပန္း .. .. 
• တိမ္ေတြ ျပိဳေတာ့မယ္ ့မနက္ခင္း 
• နင္နင္းျဖတ္ကာ ေလွ်ာက္လိုက္စမ္းပါ မိန္းကေလး ... 
• ငါ့ရင္ေခါင္မိုး ျပိဳေတာ့မွာ တည္းတည္းေလးပဲရွိေတာ့တယ္ ..... 
• အဲ ့ဒီေန ့က ငါ တေန ့လံုး ေခါင္းေတြမူးလိုက္တာ .. 
• မင္းအေၾကာင္းစဥ္းစားရင္း 
• အေတြးေတြေသာက္သံုးလိုက္မိတယ္ေလ 
• တကယ္ေတာ့ငါ ... နင္မသိခင္ထဲက ရင္ထဲမွာမိုးေတြရြာေနခဲ ့တာပါ .
•  
•  
•  
• စိုင္းေဇယ်ာထြန္း (ျဗဳတ္စဗ်င္းေတာင္း စာေပ)
• (21.5.2012)

စင္ကာပူ

စင္ကာပူ(ကဗ်ာဆရာ ကုိေစာေ၀ ေရးစပ္ရြတ္ဆုိသည္) စင္ကာပူ

၁။ ဟိုးတစ္ခ်ိန္ကေတာ့ ငါတို႕ကို တူေအာင္ တုမယ္ ဆိုတဲ့ျမိဳ႕ ေလဆိပ္မွာထဲက စည္းကမ္းက်တဲ့ အလွကိုေငး ေနစရာေတြေငး၊ နားစရာေတြေငး မလိုသူေတြက ပြဲစားျမိဳ ့ေလးတဲ့ ဒါေပမယ့္ သူဟာ ကမၻာေလးတစ္ခုပါ ဒီကမၻာေလးကို အစစ္အတု ခြဲျပီး အလွရွာမဲ့ ျမန္မာ အေဖနဲ႕ သမီးကို မသကၤာတဲ့ မ်က္လံုးနဲ႕။ ၂။ရန္ကုန္ေရ နင္ဘယ္ေလာက္ျဖတ္က်န္ခဲ့ျပီလည္း ငါတို႕ မေျပာရဲေတာ့ဘူး… တေန႕တစ္လံေပါ့ စကၤာပူရယ္ သစ္ပင္ေတြ ပန္းေတြက စနစ္တက်ပြင့္ျပီး စနစ္တက် ေၾကြရတယ္ လူေတြေရာ ဒီလိုပဲလား? တို႕ အမ်ိဳးေတြအတြက္ စိတ္ပူလိုက္တာ။ ၃။ သုပ္သုပ္သြား၊ သုပ္သုပ္လာ၊ သုပ္သုပ္စား သုပ္သုပ္နား၊ အလုပ္တအားလုပ္ လူေရာင္စံုၾကားထဲမွာ အျပံဳးမွာ ေစတနာပါတာ ျမန္မာ အမုန္းခ်င္းျပိဳင္ရင္ ရွံုးေနမွာ ျမန္မာ စကၤာပူေရ ေရၾကည္ရာ ျမက္ႏုရာ ဆိုေပမယ့္ တို႕လူမ်ိဳးက ဂ်စ္ပစီေတာ့ မဟုတ္ဘူး ေျမနဲ႕၊ ေရနဲ႕ ၊ ဇာတိနဲ႕ လူမ်ိဳး စကၤာပူရဲ႕ ငါတို႕ကို မင္း ၀မ္းစာေကၽြးထားရေပမယ့္ မင္းက်မ္းမာေရး မထိခိုက္ေစရေအာင္ ျမန္မာေတြ ေနတတ္ခဲ့ပါတယ္။ ၄။ ကမ္းေျခခ်န္ကီဘိလစ္မွာ အပန္းေျဖေတာ့ ပက္လက္လွန္ျပီး ေမွာက္ခံုပ်ံတဲ့ ေလယာဥ္ပ်ံေတြ ၾကည့္မိ ပိုက္ဆံေတြ တအားထားခဲ့ရျပီး ဥာဏ္ပညာေတြ ဘယ္ေလာက္ယူသြားနိင္လည္း ကိုယ္ကနားျပီး စိတ္ကမနားနိင္ဘူး စလံုးေရ။ ၅။ ငါတို႕ ဧရာ၀တီကိုက် နာဂစ္ဆိုတဲ့ နာမည္လွလွေလးနဲ႕ ဘီလူးစီးသလို၀င္ေမႊသြားတဲ့ ပင္လယ္မ က စလံုးက်မွ စည္းကမ္းတက် ညင္သာေနတာ ငါ မခံစားနိင္ဘူး။ ၆။ အီေကြတာ ေအာက္ကျမိဳ႕ကေလး ပြင့္သမွ် ပန္းမေမႊးဘူး မင္းရဲ႕ ေကာင္းသတင္းကေတာ့ ေမႊးျမပါတယ္ ငါတို႕မ်ားၾကေတာ့…ဘယ္ေတာ့ေမႊးမလည္း။ ၇။ တို႕ေျမမွာ သာေရး နာေရးေတာင္ ေတြ႕ဖို႕ မလြယ္တဲ့ အမ်ိဳးေတြ ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ ပင္နီစူလာပလာဇာမွာ အစံုေတြ႕ရ ေပးဖို႕လား၊ ရဖို႕လား၊ အသာစံဖို႕လား၊ အနာခံဖို႕လား တို႕ျမန္မာေတြ အလကားမဟုတ္ဘူးေနာ္ စကၤာပူ ခင္ဗ်ားၾကီး အရိပ္မွာ လြတ္လပ္စြာ က်န္းမာခ်မ္းသာထားပါ။ ၈။ ေျပာစရာ ရွိလို႕သာေျပာရ ေျပာဖို႕မလိုပါဘူး။ အိမ္သည္ ဧည့္သည္ မပူရေအာင္ထားေပးတဲ့ စကၤာပူ ေက်းဇူးပါ အဲဒီလို ေက်းဇူး ကိုယ့္တိုင္းျပည္ကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ခ်င္လုိက္တာ။ ၉။ စကၤာပူက ျမန္မာအားလံုး မလြမ္းဘူးေျပာတဲ့ လူမရွိ အားလံုး မၾကိဳက္ဘူး ေျပာတဲ့လူခ်ည္းပဲ ကၽြန္ေတာ္လည္း မၾကိဳက္ပါဘူး ဒါေပမယ့္ အဲဒါ ေရွာ့ခ္ရွိတယ္။ ၁၀။ အမွန္ကိုလည္း ေျပာမရ အမွားကိုလည္း ေျပာမရ သတၱိ္ရွိလို႕ ေျပာျပန္ရင္လည္း အမုန္းခံရ ၾကာလာေတာ့ သတၱိရွိလာမွာေတာင္ ေၾကာက္ရ။ ၁၁။ “ဆရာ… အသစ္နဲ႕ အဆင္ေျပလားဟင္ ကၽြန္ေတာ္ မျပန္နိင္တာ သံုးနွစ္ရွိျပီ အိမ္က ပိုက္ဆံ သိန္းတစ္ရာသံုးျပီး ထြက္လာတာ၊ အခုထိ မေက်ေသးဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ ကြန္ပ်ဴတာနဲ႕ ဘဲြ႕ရလာတာ အခု ဒီေဟာ္တယ္မွာေတာ့ ၀ိတ္တာေပါ့၊ သိပ္ျပန္ခ်င္တာေပါ့ ပိုက္ဆံ မေက်ေသးေတာ့ မိသားစုကို မ်က္ႏွာပူလို႕ သၾကၤန္မွာ ပိေတာက္ေတြ ပြင့္လားဟင္…”စလံုးမွာ ေမးတဲ့စကား မင္းျပန္လာမွာ သိပ္စိုးရိမ္တာပဲ အဆင္ေျပလားဆိုတဲ့ မင္းရဲ႕ ေမးခြန္းက သၾကၤန္မွာ ပိေတာက္မပြင့္သလို ငါ့ရင္မွာ ျပာက်ေစတယ္ ငါတို႕က အခုခ်ိန္ထိ ညံ့ေနၾကေသးတာကိုး ခြင့္လႊတ္ပါ သားေလးရယ္။ ၁၂။ လူၾကီးေတြက ျပည္ပနိင္ငံကို အထင္မၾကီးနဲ႕တဲ့ ျပည္ပကို ေရာက္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာျပည္ဖြားေတြ အားလံုးဟာ ျပည္ပတိုင္းျပည္ကို အထင္ၾကီးလို႕ ေရာက္ေနၾကတာ မဟုတ္ဘူး ကိုယ့္တိုင္းျပည္မွာ အထင္ေသးစရာနဲ႕ အဆင္မေျပမွဳ႕ေတြပဲ ေန႕တိုင္းေတြ႕ေနရလို႕ ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာေတြရဲ႕ တုန္႕ျပန္မွဳ႕။ ၁၃။ အဲဒီလိုေတာ့ မေျပာပါနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္က ျပည္တြင္းမွာပဲ ေနသူဆိုေတာ့ ခံရခက္တယ္ တကယ္က ဘာမဆို ခြဲေ၀ယူၾကတယ္ ကိုယ္ေတြေတာ့ လုံး၀(လံုး၀) မပါဘူူး။ ၁၄။ MRT ရထားေပၚမွာ IPhone ဖြင့္လိုက္တာနဲ႕ ကမၻာၾကိးက ကိုယ့္ေရွ႕ေရာက္လာ ျမန္မာေတြ မညံ့ပါဘူး စကၤာပူမွာေပါ့ ျမန္မာျပည္မွာေတာ့ ကဗ်ာ ဆရာ အပါအ၀င္ အားလံုးညံ့ေနေသးတယ္။ ၁၅။ အမွန္တရားကို ခ်စ္တယ္ သတၱိမရွိဘူး သတိၱမရွိရင္ အမွန္တရား မရနိင္ဘူး လူတခ်ိဳ႕က မုိက္ရိုင္းရဲရင္ လိမ္ရဲရင္ အာဏာရမယ္၊ အာဏာရရင္ ရူးမယ္ ပိုက္ဆံ ခ်မ္းသာမယ္ ဒါဆိုလုပ္ခ်င္ရာ လုပ္မယ္ လူမ်ားလုိ႕ နိင္ေပမယ့္ မမွန္ရင္ မေနပါနဲ႕ လူနည္းလို႕ ရွံုးေပမယ့္ မွန္ရင္ ေနၾကေပးပါ။ ၁၆။ ဒီလိုပညာနဲ႕ ဒီလိုလုပ္ရည္ကိုင္ရည္နဲ႕ ဒီေလာက္လြမ္းေနတာ မလြမ္းရေအာင္ ျမန္မာျပည္က သူေ႒းေတြဆီမွာ ျပန္လာလုပ္ပါလားဆိုေတာ့ စလံုးေရာက္ ျမန္မာ ဆရာ၀န္ တစ္ဦးက “စကၤာပူက သူေ႒းက လူကို လူလိုတန္ဖိုးထားတယ္ ျမန္မာျပည္က သူေ႒းက လူ႕တန္ဖိုးနားမလည္တဲ့ ေပါင္းစားေတြ ခ်ည္းပဲ ” တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ဘာျပန္ေျပာရမွန္း မသိဘူး ဘယ္ေတာ့မွ ေျပာနိင္မွန္းလည္း မသိဘူး။ ၁၇။ ေသေသခ်ာခ်ာ ေျပာနိင္တာကေတာ့ ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာေတြအားလံုးကို ျပည္တြင္းက ျမန္မာေတြအားလံုးက ရင္ေတြ ျပာက်ေလာက္ေအာင္ လြမ္းေနၾက ဒီထဲမွာ အေမေတြက ပိုဆိုးတာေပါ့ ရန္ကုန္ျမိဳ ့က အင္တာနက္ဆိုင္ ဂ်ီေတာ့မွာ မ်က္ရည္ေတြ ခ်ည္းပဲ။ ၁၈။ စကၤာပူက… အျဖဴ၊ အမဲ၊ အညိဳ ဘယ္သူနဲ႕ ေျပာေျပာ အလြမ္းနဲ႕စျပီး အလြမ္းနဲ႕ ဆံုးေတာ့ စကၤာပူဆိုတာ အလြမ္းေတြ စုေနတဲ့ အလြမ္းျမိဳ ့ၾကီးလား ထင္ရတယ္ ဘယ္သူမွေတာ့ မ်က္ရည္မလြယ္ပါဘူး မင္းသား၊ မင္းသမီးမွ မဟုတ္တာ အလြမ္းက တြန္းထုတ္လိုက္ေတာ့ မ်က္၀န္းတာ က်ိဳးရတာေပါ့။ ၁၉။ ခ်စ္သူကိုလည္း ခ်စ္တယ္ အေဖ အေမကိုလည္း ခ်စ္တယ္ ေမာင္နွမေတြကိုလည္း ခ်စ္တယ္ ဇာတိရပ္ရြာကိုလည္း ခ်စ္တယ္ တကယ္ဆို ခ်စ္ရဲ႕သားရဲ႕ ဘာလို႕ခြဲရက္တာလည္း သုခနဲ႕ ဒုကၡေပါင္းထားတဲ့ စကၤာပူရဲ႕ မာယာမွာ ငါတို႕ အားလံုး နစ္ခဲ့ရျပီ တခ်ိဳ႕ ေပ်ာ္ရႊင္စြာနစ္ တခ်ိဳ႕ ၀မ္းနည္းစြာနစ္ ျမန္မာျပည္ေတာ့ ခ်စ္ၾကသူေတြခ်ည္းပဲ ကဲ အားလံုး “ကမၻာမေၾက ျမန္မာျပည္ ဒါတို႕ျပည္ ဒါတို႕ေျမ တို႕ပိုင္တဲ့ေျမ ” စကၤာပူေရ… တို႕လူမ်ိဳးကို ခ်စ္ပါ အမွန္တရား ၊ ရိုးသားမွဳ႕နဲ႕ ျမန္မာေတြပါ “ဒါတို႕ျပည္ ဒါတို႕ေျမ တို႕ပိုင္တဲ့ေျမ “ ။ ။ =============================================================================================================== (ေစာေ၀) (၁၄-၅-၂၀၁၁) ေန႕ လမ္းျပၾကယ္ စာၾကည့္တိုက္ စာခ်စ္သူမ်ား စကၤာပူနိင္ငံမွ က်င္းပေပးေသာ Poetry Performance ပြဲတြင္ ရြတ္ခဲ့ေသာ ကဗ်ာ http://swenaing.blogspot.com

ခ်စ္သူ ႏွစ္ယာက္နဲ ့က်ေနာ္ ..

ခ်စ္သူ ႏွစ္ယာက္နဲ ့က်ေနာ္ ... by Nyolinn Htun on Wednesday, May 16, 2012 at 5:44pm ·

က်ေနာ္စိတ္ဓါတ္ေတြက်ျပီး အရမ္းညစ္ေနခ်ိန္ ဆိုသူ က်ေနာ့္ အေပၚသိပ္ကိုၾသဇာေညာင္းတယ္.. က်ေနာ္ဘာလုပ္လုပ္ (ေကာင္းတာ ၊ ဆိုးတာ) သူအျမဲအျပစ္ျမင္တယ္။ အျမဲတမ္းလည္း ဖ်က္လိုဖ်က္ဆီးလုပ္တယ္ .. သူတစ္ပါးကိုလည္း က်ေနာ့္ အေပၚအေကာင္းမျမင္ေအာင္ ေသြးထိုးေလ ့ရွိတယ္ က်ဳပ္လုပ္သမွ် အဆင္မေျပေအာင္တနည္းမဟုတ္ တနည္းနည္းနဲ ့ဖ်က္ဆီးေလ ့ရွိတယ္ ။ အဲ ့ဒီအခ်ိန္ဆို က်ေနာ္သူ ့ကိုသိပ္မုန္းေလ ့ရွိသလို သူကလည္း က်ေနာ့္အေပၚ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ယံုၾကည္မွဳ မဲ ့လာေအာင္ထိ ၾသဇာေညာင္းေလ ့ရွိတယ္။ ေအာ္ ...သူနာမည္လား .. ဟုတ္ကဲ ့ ... သူမနာမည္က ကံၾကမၼာတဲ ့....။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ နားလည္ေပးတတ္တဲ ့ ခ်စ္သူတျခားတစ္ေယာက္ကို သတိရေနမိတတ္တယ္ ။ သူကက်ေနာ့္အေပၚသိပ္ျပိးေတာ့ နားလည္ေပးႏိုင္စြမ္းတယ္။သူ ့ရဲ ့နာမည္ေလးကိုေတြးလိုက္ရင္ကိုရင္ထဲေအးခ်မ္းသြားတယ္။ သူဟာက်ေနာ့္အတြက္ေအးခ်မ္းမွဳ ေတြကိုအရမ္းေပးစြမ္းႏိုင္သူပါ။သူကက်ေနာ္ေကာင္းတာလုပ္လုပ္ဆိုးတာလုပ္လုပ္အျမဲတမ္းနားလည္ေပးတယ္။ဘာကိုမဆို ေ၀ဖန္ေလ ့မရွိဘူး။သူ ့ကိုခ်စ္ရတာေအးခ်မ္းေပမယ့္ ။ က်ဳပ္ေပ်ာ္ရႊင္မွဳမရွိဘူးဗ် ။ ဒါေပမယ့္ လည္း သူက က်ဳပ္ဘ၀အတြက္ မရွိမျဖစ္လိုအပ္ေနတာအမွန္ပဲေလ ။ ဒါေၾကာင့္ ဆိုရိုးစကားထဲကလို ့ မခ်စ္ေသာ္လည္းေအာင့္ကာနမ္းေပါ့.. သူမ နာမည္ က သခၤါရတဲ ့......။ ၾကမၼာ ရဲ ့ေနာက္ အက်င့္တခုက ...ဒီလိုဗ် .. တကယ္လို ့မ်ား က်ဳပ္စိတ္ဓါတ္ေတြ တက္ၾကြျပီး ၾကိဳးစားခ်င္စိတ္ အရာရာကိုရင္ဆိုင္ခ်င္စိတ္ နဲ ့ျဖစ္ကိုျဖစ္ရမယ္ေဟ့လို ့ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြကိန္းေအာင္လာတဲ ့အခါက်ဳပ္ကိုသူအားေပးတယ္။ဆက္လက္ၾကိဳးစားခိုင္းတယ္။ေအာင္ျမင္ေအာင္လည္း က်ဳပ္အတြက္ အက်ိဳးေဆာင္ေပးတယ္။အားလံုးနဲ ့အဆင္ေျပေအာင္လည္း သူကလမ္းခင္း ေပးတယ္။ အဲ ့ဒီအခ်ိန္ က်ဳပ္သူ ့ကိုသိပ္ခ်စ္တာေပါ့... ေျပာမျပတတ္ေအာင္ပါပဲ ..။ ခက္တာတခုက က်ဳပ္စိတ္ထဲမယ္ သူ ့ကို ေၾကာက္ရြ ့ံျပီးခ်စ္ေနမိတာပါပဲဗ်ာ... နားလည္ေပးတတ္တဲ ့သခၤါရကို ျမတ္ႏိုးမိသလိုၾကမၼာကိုလည္းက်ဳပ္ခ်စ္ေနမိေတာ့တာပါပဲဗ်ာ .......... ငယ္ငယ္ကေရးထားခဲ ့တာပါ .. ျပန္ေတြ ့လို ့ကူးျပီး အမွတ္တရအေနနဲ ့ျပန္တင္ေပးလိုက္တာပါ။ ရယ္လိုကရယ္ေစေတာ့ ........

ေမေမ

လြမ္းေဆြးျခင္း

ငါေခါင္းမူးေနျပီ
ငါ ့ေဆးလိပ္ခြက္မွာလည္း
ေဆးလိပ္တိုေတြမြလို ့ေပါ့
ငါရင္ဘတ္မွာ မီခိုးေတြအူလို ့
ေသာက္စရာအခ်စ္မရွိေတာ့
ႏွလံုးသားက ကြဲအက္ျခင္းေတြ
အေငြ ့ျပယ္ျပီေပါ့
ငါၾကံဳလိုက္ခ်င္ပါတယ္
         ငါ့ရဲ ့လြမ္းေဆြးျခင္းအသစ္ေတြနဲ ့ေပါ့ ...

ညိဳလင္းထြန္း 

(15.5.2012)

3:55 AM

On the improvement of the Mind ...

by Nyolinn Htun on Tuesday, May 15, 2012 at 5:58pm ·

သာမန္ဘ၀မွာ ေတြ ့ၾကံဳရေသာအားလံုးေသာအရာတို ့သည္  အခ်ည္းႏွီးအက်ိဳးမဲ ့ျဖစ္သည္ဟု က်ဳပ္အား အေတြ ့အၾကံဳကသင္ျပေပးျပီးေနာက္  က်ဳပ္အား စိုးရိမ္ ေၾကာက္ရြ ံ ့မွဳ ျဖစ္ေစတတ္ေသာ အရာအားလံုးသည္
ယင္းတို  ့၌ အေကာင္းဆံုး ဟူ၍ မရွိ ။ ယင္းတို ့က စိတ္ကိုစိုးရိမ္ေၾကာက္ရြ ံ ့ျခင္း ျခင္းျဖစ္ေစရံုမွ်အား
အေကာင္းအဆိုးမရွိၾကေခ် ဟူ၍ျမင္ေတြ  ့ရေသာအခါ က်ုဳပ္သည္ေနာက္ဆံုးသႏိၷဌာန္ ခ်ျခင္းျဖစ္သည္။

က်ဳပ္သည္ ေနာက္ဆံုး၌ သႏၷိဌာန္ခ်သည္ဟုဆို၏။  အဘယ္ေၾကာင္ ့ဆိုေသာ္ လက္ဦးအျမင္အားျဖင့္ ေသခ်ာေသာအရာတစ္ခုကို မေသခ်ာေသာ အရာတစ္ခုႏွင္လဲလွယ္ရန္ လိုလာျခင္းသည္ မိုက္ရာက်သည္ ဟူ၍ ထင္ျမင္စရာျဖစ္သည္ ။က်ဳပ္ သည္ ဂုဏ္ျဒပ္ႏွင့္ ပစၥည္း ဥစၥာ တို ့မွ ရရွိေသာေက်း၊ဇူးတို ့ကိုျမင္သည္။ အကယ္၍ က်ဳပ္က အျခားအသစ္အရာတစ္ခုကို ျပင္းထန္စြာ အာရံုျပဳလိုလွ်င္ဂုဏ္ျဒပ္ပစၥည္းသစၥာတို ့ကိုက်ဳပ္ေရွာင္ၾကဥ္ဖယ္
ရွားရမည္သာျဖစ္သည္ဟူ၍ျမင္သည္။

အကယ္၍အေၾကာင္းအားေလ်ာ္စြာ ထိုအရာတို ့၌ ျပီးျပည့္စံုေသာ စိတ္ခ်မ္းသာျခင္း တည္ရွိသည္ ဆိုလွ်င္ ထိုအရာတို့ကိုက်ြႏု္ပ္
ေရွာင္ၾကဥ္ရမည္ဟုျမင္မိပါသည္။ အကယ္၍ ျပည့္စံုေသာစိတ္ခ်မ္းသာျခင္းမတည္ရွိလွ်င္ က်ြႏုပ္က ယင္းတို ့အေပၚအာရံုျပဳရေပမည္ ။ယင္းသို ့ဆိုလွ်င္ က်ြႏု္ပ္သည္အျမင့္မားဆံုး  စိတၱသုခ မရရွိပဲ ေနရေပမည္။ထို ့ေၾကာင့္ က်ြႏုပ္သည္ က်ြဳႏုပ္၏ ကိစၥအသစ္
ကို ေဆာင္ရြက္ရန္ျဖစ္မည္ေလာ၊ သို့တည္းမဟုတ္၊အနည္းဆံုးအားျဖင့္ က်ဳပ္၏ဘ၀ သာမန္အစီအစဥ္ကိုမေျပာင္းလဲဘဲ ျဖစ္ႏိုင္
မည္ေလာ ဟာ ေတြးေတာမိပါသည္။ ယင္းသို ့က်ဳပ္ သည္ မၾကာခဏ ေတြးေတာကာ အေျဖရွာ၍မရျဖစ္ရပါသည္ ။လူ ့ဘ၀ မွာ ေျမာက္ျမားစြာရွိေသာလူတို ့က အေကာင္းဆံုး ဟုေျပာေနၾကသည့္အရာမ်ားကို လူတို ့၏ ျပဳမူခ်က္မ်ားကို
အေၾကာင္းျပဳ၍ သတ္မွတ္ရပါမူ ၊ ဤ သံုးခုေသာအရာမ်ားျဖစ္သည့္  ''  ပစၥည္း ဥစၥာ ၊ ဂုဏ္ ႏွင္ ကာမဂုဏ္ '' တို ့ျဖစ္သည္။
စိတ္သည္ ထိုအရာသံုးခုေပၚတြင္ အာရံုစိုက္လြန္းလွသျဖင့္  အျခားေကာင္းေသာအရာရွိမရွိကို  မေတြးမိၾကေခ် ။
ပမာဆိုရေသာ္......
ကာမဂုဏ္ခံစားမွဳႏွင့္ပတ္သက္၍ စိတ္အာရံုသည္ ယင္းအေပၚတြင္ စူးစိုက္လြန္းသျဖင့္ အျခားမည္သည့္
အေၾကာင္း ျခင္းရာတို ့အေပၚမွ် လံုး၀မေရာက္ရွိေတာ့ေခ်။ ကာမဂုဏ္ခံစားျပီးေနာက္ အၾကီးအက်ယ္ စိတ္ညစ္ ေငးေမာျဖစ္
လာသည္။ ယင္းကိုစိတ္က မထိန္းခ်ဳပ္လွ်င္ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္က ညဏ္တုန္းေပမည္သာျဖစ္သည္။ဂုဏ္ႏွင့္ပစၥည္း ဥစၥာ ရွာေဖြေရးအေပၚတြင္လည္း  အာရံုျပဳမူသည္လည္းမနည္းလွေခ် ။ အထူးသျဖင့္ ပစၥည္းဥစၥာ ရရွိေရး၌ ရလွ်င္
ျပီးေရာ ဟူ၍ သေဘာထားျဖင့္ရွာေဖြသည္။ ပစၥည္းဥစၥာသည္ အေကာင္းဆံုးျဖစ္သည္ဟုထင္ျမင္ယူဆေသာေၾကာင္ ့ရွာေဖြျခင္း
ျဖစ္သည္။

ဂုဏ္ရရွိေရးအတြက္မွာမူ စိတ္ကပို၍ပင္အာရံုျပဳသည္ ။အဘယ္ေၾကာင့္ မူ ဂုဏ္သည္အရင္းခံအားျဖင့္ ေကာင္းသည္သာမကအားလံုးေသာအရာတို ့ူ၏ ဦးတည္ခ်က္ ဂုဏ္ရရွိျခင္း၌ တည္ေနဟန္ရွိျခင္းေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။

လူအမ်ားက ရွာေဖြေနၾကေသာ ဤ အရာအားလံုးသည္ က်ဳပ္တို ့ဘ၀ကိုထိန္းသိမ္းရန္သတၱိမရွိေခ် ။ ဘ၀ရပ္တည္ေရးကိုပင္အဟန္ ့အတားျပဳသည္။ ယင္းတို ့က ယင္းတို ့ကိုပိုင္သူတို ့၏ ပ်က္စီးျခင္းျဖစ္ေစသည္။ ယင္းတို ့က ဖိစီးျခင္းခံရသူတို ့ကိုလည္း
ပ်က္စီးၾကသည္။

ယင္းသို ့ေသာဆိုး၀ါးမွဳတို ့၏အေၾကာင္းမ်ားမွာ က်ဳပ္တို ့အားေမတၱာတရားက ဆက္စပ္ေပးေသာအရာ၏ အရည္အေသြးေပၚ
တြင္ စိတ္၏ခ်မ္းသာျခင္း   ဆင္းရဲ ျခင္းတိုု ့သည္  လံုး၀တည္ေနသည္။ေမတၱာကင္းမဲ ့ေသာ အရာကို အေၾကာင္းျပဳရန္အႏၱရာယ္မေပၚေပ ယင္းအရာပ်က္စီးသြားလည္း ပူပန္ေသာကမျဖစ္ေပ။တပါးသူကရယူသြားလည္း မနာလို စိတ္မျဖစ္ေပ ေၾကာက္ရြံ  ့ျခင္းမုန္းတီးျခင္း  အခ်ဳပ္ဆိုရေသာ္ စိတ္၌ ထိခိုက္လွဳပ္ရွား မွဳဟု၍ မရွိေပ ။

ယင္းသို ့ေသာ ရန္အႏၱရာယ္တို ့သည္ ပ်က္စီးႏိုင္ေသာ အခ်စ္ႏွင့္ က်ဳပ္တို ့ေရွ  ့မွာ  ဆိုခဲ ့သမွ် အားလံုးေသာအရာတို ့ကိုအေၾကာင္းျပဳ၍ေပၚေပါက္လာၾကေလသည္။ သို ့ရာတြင္ ထာ၀ရတည္ေနေသာ အကန္ ့အသတ္မရွိေသာ အရာအေပၚ၌ ထားရွိေသာ ေမတၱာသည္ စိတ္အားခ်မ္းသာသုခ ေက်ြးေမြးသည္ ။ ယင္းသုခသည္ ဆင္းရဲျခင္းအားလံုးကင္းရွင္းေပသည္ ။
ထိုသုခမ်ိဳးသည္ အထူးႏွစ္သက္ဖြယ္ ျဖစ္၍ က်ဳပ္ တို ့က မိမိတိ ့အင္အားရွိသမွ် အစြမ္းကုန္စိုက္ထုတ္၍ရွာေဖြ ရေပလိမ့္မည္။ဒပ္ခ်္လူမ်ိဳး ဒသနိကဆရာၾကီး
ဘားရုခ်္ - စပီးႏိုးဇား(ဆရာတက္တိုးဘာသာျပန္ဆိုသည္)


Baruch Spinoza (1632 -1677)
in his  '' On the improvement of the  Mind ''
အား ဆရာ တက္တို း  ဘာသာျပန္ခဲ ့ေသာေဆာင္းပါးေလးပါ။

posted by ... july born

"ဟံသာ၀တီသတင္းစာ သာဓု တရားစြဲမည္"

by Ter Tee 

on Tuesday, May 15, 2012 at 12:14am ·

လြန္ခဲ႔ေသာႏွစ္ ၃၀- ခန္႔ေလာက္က သာဓုတစ္ေယာက္ စာေရးဆရာ ျဖစ္မွန္းမသိျဖစ္ေနခ်ိန္ကာလ၊
သာဓု ပင္ကိုယ္စိတ္အတိုင္း မဟုတ္မခံ မွန္ရာကို အားမနာတမ္းေျပာတတ္ေရးတတ္ေသာ
စိတ္ဓါတ္က ျပင္းထန္ေနသည္႔ သမယ .... ။


တေန႔ေသာ္ နံနက္ေစာေစာ သတင္းစာ ေရာက္လာလာခ်င္း ေၾကာ္ျငာပိုင္းကို ကသုတ္ကသက္လွန္လိုက္၏။
သတင္းစာမွာ ဟံသာ၀တီသတင္းစာျဖစ္လ်က္ ထိုေန႔ကထုတ္ေ၀ေသာ အဆိုပါသတင္းစာတြင္ သာဓု၏စာအုပ္တစ္အုပ္ ေၾကာ္ျငာပါရမည္႔ေန႔ျဖစ္၍ ေၾကာ္ျငာပိုင္းကို အာရံုစိုက္ကာလွန္လိုက္ျခင္းျဖစ္၏။


သာဓုေၾကာ္ျငာကိုေတြ႔၏။ ေတြ႕ေတြ႕ခ်င္းလည္း အသားမ်ားတုန္လာသည္အထိ ေဒါသျဖစ္ေနမိ၏။
အေၾကာင္းရင္းကား သာဓုေၾကာ္ျငာတြင္ " စာမ်က္ႏွာ ၃၀၀ေက်ာ္ ႏွစ္က်ပ္ " ဟု ထင္ရွားေသာ
ႏွစ္လိုင္းစာလံုးမဲျဖင္႔ ေဖာ္ျပရန္ျဖစ္ရာ၌ သတင္းစာက " စာမ်က္ႏွာ ၃၀ ေက်ာ္ ႏွစ္က်ပ္ " ဟူ၍ ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္မွား၍ ေဖာ္ျပထားေသာေၾကာင္႔ သာဓု အလြန္စိတ္ဆိုးသြား၏။ ရုတ္ျခည္းဆိုသလိုပင္
အနီးရိွအိမ္မွ တယ္လီဖုန္း ေကာက္ဆက္ကာ ဟံသာ၀တီ သတင္းစာ ေၾကာ္ျငာဌာနသို႔ထိုေၾကာ္ျငာအမွားကိစၥကို အျပစ္ဆိုေျပာျပလိုက္ရာ၌ ....


" ဒါကေတာ႔ ဘယ္တတ္ႏိုင္မလဲ  စာစီဌာနကမွားတာ " ဟု တာ၀န္ခံက မေခ်မငံျပန္ေျပာေသာေၾကာင္႔
သာဓုပို၍ေဒါပြလာ၏။


မွားသည္မွာလည္း ခြင္႔လႊတ္ႏိုင္ဘြယ္ရာ အေသးအဖြဲအမွားမ်ိဳးမဟုတ္၊ ထိုစဥ္က ၀တၳဳ၊ ဂ်ာနယ္၊
မဂၢဇင္းမ်ားသာမက သတင္းစာမ်ားပင္ စာမ်က္ႏွာမ်ားမ်ားေပးႏိုင္ျခင္းကို ေရာင္းပန္းအျဖစ္
အသားယူေဖာ္ျပေနခ်ိန္ျဖစ္သည္ႏွင္႔အညီ သာဓု၏စာအုပ္ေၾကာ္ျငာအမွားေၾကာင္႔ အဘယ္မွ်အရုပ္ဆိုး၍ အဘယ္သို႔ထိခိုက္ႏိုင္သည္ကို ေဖာ္ျပရွင္းလင္းရန္ပင္မလိုေတာ႔သည္ကို ယခုစာရႈသူ သိၿပီးျဖစ္ပါခ်ိမ္႔မည္။


" ကဲ မိတ္ေဆြ၊ သာဓု တိုတိုဘဲေျပာမယ္၊ အဲဒီေၾကာ္ျငာအမွားကို ျပန္ထည္႔ေပးမလား၊ ဒါမွမဟုတ္ "


" ေၾကာ္ျငာခ ထပ္ေပးရင္ထည္႔ေပးမယ္ "


သာဓုစကားမဆံုးမီမွာပင္ သူက အထက္ပါအတိုင္းေျပာၿပီး ဖုန္းခ်သြားေသာေၾကာင္႔ သာဓုက တိုက္အုပ္ထံ
ဖုန္းထပ္ေခၚလိုက္၏။ အက်ိဳးအေၾကာင္း ရွင္းျပ၏။ တိုက္အုပ္ကလည္းခပ္တင္းတင္းပင္ ေလသံျပင္းေနျပန္သည္။


" ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ သတင္းစာအလုပ္ျဖစ္လို႔ အခ်ိန္လုၿပီးလုပ္ေနရတယ္၊ အမွားဆိုတာကေတာ႔ ပါမွာဘဲ " ဟု သူကဆိုေခ်၏။


" သတင္းစာတိုက္တခုရဲ ႔ စီးပြားေရး တိုးတက္မႈ ဆုတ္ယုတ္မႈ စည္းကမ္းတက်ရိွမႈေတြမွာ ထိပ္ဆံုးကတာ၀န္ယူထားရတဲ႔
တိုက္အုပ္ အေနနဲ႔ ဒီစကားမ်ိဳး မေျပာသင္႔ဘူးထင္တယ္၊ ခုလိုသာ ေငြကုန္ေၾကးက်ခံၿပီး ေၾကာ္ျငာေနတဲ႔ ေၾကာ္ျငာရွင္ေတြ စိတ္ပ်က္ေလာက္ေအာင္ မၾကာခဏ မွားေနမယ္၊ အဲဒီအမွားမ်ိဳးကိုလည္း တာ၀န္မယူဘူးဆိုရင္ ေၾကာ္ျငာရွင္ေတြဆီက ၀င္ေငြနည္းပါးသြားမွာ မစိုးရိမ္ဘူးလား "  ဟု သာဓုက ေမးလိုက္သည္တြင္ တိုက္အုပ္ထံမွ ရုတ္တရက္ စကားသံေပၚမလာေသးဘဲ အတန္ၾကာမွ -


" ကဲပါဗ်ာ .... အမွားျပင္ဆင္ခ်က္ ဆိုတာေလာက္ေတာ႔ ျပန္ထည္႔ေပးမယ္ "


သူဆိုလိုသည္႔ ျပင္ဆင္ခ်က္ကို သာဓု နားလည္သည္။ သတင္းစာ၏ ေခ်ာင္ႀကိဳေခ်ာင္ၾကားတြင္ မထင္မရွား အေသးဆံုးစာလံုးကေလးမ်ားျဖင္႔  " မည္သည္႔ေန႔ထုတ္ မည္သည္႔ေၾကာ္ျငာတြင္ စာမ်က္ႏွာ ၃၀ ေက်ာ္အစား ၃၀၀ ေက်ာ္ဟု ျပင္ဆင္ဖတ္ရႈပါရန္ " ထိုမွ်သာျဖစ္မည္။ ယင္းျပင္ဆင္ခ်က္ကို ေတြ႕သူပရိတ္သတ္က
မည္သည္႕ေန႔ထုတ္ သတင္းစာဟူသည္ကို ျပန္လည္လွန္ေလွာရွာေဖြတိုက္ဆိုင္ဖတ္ရႈပါမည္လား။
လံုး၀ အရာေရာက္မည္မဟုတ္ေသာ ျပင္ဆင္ခ်က္ကို သာဓု လက္မခံႏိုင္။


" ျပင္ဆင္ခ်က္ဆိုတာကို မူလေၾကာ္ျငာအတိုင္း စာလံုမဲနဲ႔ ထည္႔ေပးမလား " ဟု သာဓုကေမးလိုက္ရာ ....


" ဒါေတာ႔မျဖစ္ႏိုင္ဘူး "  ဟူေသာ အေျဖႏွင္႔အတူ ဖုန္းခ်သြားသည္။


သာဓု မေက်နပ္။ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ထံသို႔ ဖုန္းဆက္ၿပီး အေၾကာင္းစံု တိုင္ၾကား၏။ သူကား ဟံသာ၀တီ ဦးထြန္းေဖ ျဖစ္၏။ သူ႔ထံမွလည္း ေလသံတသံတည္း ထြက္လာျပန္၏။


" ကိုသာဓု ခင္ဗ်ားလဲ သိသားနဲ႔၊ မွားတဲ႔ အပိုဒ္ေလာက္ျပင္ဆင္ခ်က္ထည္႔ေပးရင္ ေက်နပ္ေလာက္ေရာေပါ႔ "


" ဒီမွာဗ် အစ္ကိုႀကီး၊ ကၽြန္ေတာ္က ရွစ္လက္မအတြက္ ေၾကာ္ျငာခေပးၿပီးထည္႕ခဲ႔တာမဟုတ္လား၊ အဲဒါကို လက္မ၀က္ေလာက္ ျပန္ထည္႔ေပးရံုနဲ႔ ေက်နပ္ရမယ္ဆိုတာေတာ႔ ေၾကာ္ျငာရွင္ေတြကို ဒါ သက္သက္ အႏိုင္က်င္႔တာဘဲ " ဟု အစခ်ီကာ ေၾကာ္ျငာရွင္မ်ားအေနျဖင္႔ အဘယ္မွ် နစ္နာရသည္မ်ားကို ေသးစိတ္ရွင္းျပ၏။ တခါက ရုပ္ရွင္ေၾကာ္ျငာတခုတြင္ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ ျပသေနဆဲ ေၾကာ္ျငာ၌ " ျပၿပီ " အစား  " ၿပီးၿပီ " ဟုမွားထည္႕သျဖင္႔ ေၾကာ္ျငာရွင္၌ အဘယ္မွ် ထိခိုက္သြားရသည္မ်ားကိုပါ ေျပာျပေသာ္လည္း ေနာင္ေတာ္ သတင္းစာဆရာႀကီးမွာ သတင္းစာဘက္မွသာျမင္ေနၿပီး
ထံုးစံအတိုင္း သတင္းစာဘက္မွပင္ အေၾကာက္အကန္ ကာကြယ္ေျပာဆိုေန၏။ သာဓုကလည္း
ေၾကာ္ျငာရွင္မ်ားဘက္မွ ႀကံ႕ႀကံ႕ခံကာ ....


" ကဲ- အစ္ကိုႀကီး၊ ကၽြန္ေတာ္႔ ေၾကာ္ျငာကို မူလအတိုင္း အျပည္႕အ၀ ျပန္ထည္႕ေပးရင္ထည္႕ေပးပါ၊
ျပင္ဆင္ခ်က္ေတာ႔ မလိုခ်င္ဘူး၊ အဲ- မူလေၾကာ္ျငာအတိုင္း အျပည္႕ထည္႕မေပးရင္ ကၽြန္ေတာ္ ဆိုင္ရာကတရားစြဲမယ္၊
ကၽြန္ေတာ္႔ စာအုပ္ကိုယ္စားလွယ္တခ်ိဳ႕ကလဲ စာမ်က္ႏွာ ၃၀ ေက်ာ္နဲ႔ ႏွစ္က်ပ္ဆိုရင္ မပို႔ပါနဲ႔ေတာ႔လို႔ ခုဘဲ သံႀကိဳးစာေတြေရာက္ေနၿပီ၊ အဲဒီ နစ္နာေၾကးပါ တရားစြဲမယ္၊ ဒါပါဘဲ အစ္ကိုႀကီး၊ ၀မ္းေတာ႔နဲပါတယ္ " ဟု ေျပာၿပီး သာဓုက အရင္ ဖုန္းခ်လိုက္၏။


ထို႔ေနာက္ တနာရီေလာက္ အတြင္းမွာပင္ မိတ္ေဆြျဖစ္သူ ၀တ္လံုေတာ္ရ သခင္ဘဦးထံသြားေရာက္ကာ ကိစၥအ၀၀ ရွင္းျပလိုက္ရာ သခင္ဘဦးက ....


" အင္း .... တရားစြဲလို႔ကေတာ႔ ရပါတယ္၊ ဗမာျပည္မွာေတာ႔ အဆန္းျဖစ္သြားမွာဘဲ၊ ဒါေပမယ္႔ ေၾကာ္ျငာခက အစိတ္ေလာက္နဲ႔ တရားစရိတ္ကုန္မွာက ႏွစ္ရာေက်ာ္ေနလိမ္႔မယ္၊ စဥ္းစားပါဦးဗ်ာ "


" ကိစၥမရိွဘူး၊ ေငြတစ္ေထာင္ကုန္ခ်င္ကုန္ပေစ၊ ဒါမ်ိဳးတရားစြဲလို႔ရတယ္ဆိုတာ ေၾကာ္ျငာရွင္ေတြသိသြားရင္၊ ပီးေတာ႔ သတင္းစာတိုက္ေတြကပါ ဒီလိုအႏိုင္က်င္႔တာမ်ိဳး တရားဥပေဒကခြင္႔မျပဳဘူးဆိုတာ သေဘာေပါက္သြားရင္ ေတာ္ဘီဗ်ာ၊ လူတိုင္းလူတိုင္းမွာ အေၾကာင္းအရာတိုင္းနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ နစ္နာခ်က္ရိွလာရင္ အေရးဆိုပိုင္ခြင္႔ရိွတယ္ဆိုတာ အားလံုးသိေစခ်င္တယ္၊ တရားစြဲဘို႔သာ စီစဥ္ပါေတာ႔ဗ်ာ၊ ကၽြန္ေတာ္ နက္ဖန္လာခဲ႔မယ္ " သို႔ေျပာဆိုထြက္လာၿပီး အိမ္ျပန္ေရာက္သည္ႏွင္႔ တပည္႕ျဖစ္သူက စာတေစာင္ လာေပးသျဖင္႔ ေဖာက္ဖတ္ၾကည္႕သည္တြင္ ဟံသာ၀တီ သတင္းစာတိုက္မွ ပို႔လိုက္ေသာစာ ျဖစ္ေန၏။ " သာဓု၏ မူလေၾကာ္ျငာအတိုင္း အျပည္႔အ၀ အခမဲ႔ပင္ ထည္႔ေပးပါမည္၊ စိတ္မရိွပါရန္ " ဟူသတည္း။




                                                                                                             သာဓု
                                                                                            ( သာဓုလူ၀ါး၀တယ္ စာအုပ္မွ )

နက္ဖန္ ငါလံုး၀မငိုေတာ႔ဘူး

ခုနက ခဏေလးငိုက္ကနဲျဖစ္သြားတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ေလးမွာပဲ ငါအိပ္မက္မက္ခဲ႔တယ္။ ေလာကႀကီးတစ္ခုလံုး ေမွာင္မဲေနတယ္။ မိုင္ေထာင္ခ်ီရွည္လ်ားတဲ႔ အေ၀းေျပးလမ္းမႀကီးမွာ ငါတစ္ေယာက္တည္း ေလွ်ာက္လွမ္းသြားေနတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ရုတ္တရက္ ေလးျပင္းတခ်က္တိုက္ခတ္သြားတယ္။ မၾကာပါဘူး မိုးႀကီး သည္းသည္းမည္းမည္းရြာလာတယ္။ လွ်ပ္စီးေတြအႀကိမ္ႀကိမ္လက္၊ မိုးႀကိဳးေတြ အခါခါပစ္ခဲ႔တယ္။ မိုးေရကစိုရႊဲ။ ငါ႔ႏွလံုးသားေလး တဆတ္ဆတ္တုန္ခါေနခဲ႔တယ္။ တစ္ႀကိမ္မွာေတာ႕ ေလျပင္းတစ္ခ်က္အတိုက္၊ လွ်ပ္စီးတစ္ခ်က္အလက္၊ မိုးႀကိဳးတစ္ခ်က္အပစ္၊ တစ္ခ်ိန္တည္း တစ္ၿပိဳင္နက္တည္းတိုက္ဆိုင္လိုက္တဲ႔အခိုက္ ငါ႔ရဲ႕တဆတ္ဆတ္တုန္ခါေနတဲ႔ ႏွလံုးသားေလး ရုတ္တရက္ လမ္းမေပၚ ေၾကြက်ကြဲရွသြားခဲ႔တယ္။ ငါလည္း လမ္းမႀကီးေပၚ အရုပ္ႀကိဳးျပတ္ လဲက်သြားခဲ႔တယ္။ ငါ႕အတြက္ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္မရွိေတာ႔ဘူးနဲ႔တူပါတယ္။ ဟုတ္တယ္။ ငါေသဆံုးသြားခဲ႔တယ္။ ေဟာ......ငါရဲ႕ ႏြမ္းနယ္ ျဖဴေလ်ာ႔ေနတဲ႔ႏႈတ္ခမ္းပါးေလး ရုတ္တရက္ပူေႏြးသြားတာ ခံစားလုိက္ရတယ္။ ငါ ျပန္လည္ရွင္သန္လာခဲ႔တယ္။ ငါ မ်က္လံုးကို အသာအယာဖြင့္ၾကည္႕လိုက္တယ္။ လွ်ပ္စီးေတြၾကားထဲမွာ အင္မတန္မွ ေခ်ာေမာလွပတဲ႔ မိန္းမပ်ိဳေလးတစ္ေယာက္။ ေသခ်ာပါတယ္။ ဒါ ဗီးနပ္စ္အိန္ဂ်ယ္လ္ပါ။ အခ်စ္နတ္ဘုရားမေလးပါ။ ငါ အဲလိုၾကည္႕လိုက္တဲ႔အခ်ိန္မွာ သူကငါ႔ႏႈတ္ခမ္းအစံုကို ခပ္တင္းတင္းေလးနမ္းလိုက္တယ္။ ေဟာ...ႏွလံုးသားမရွိပဲ ႏြမ္းလ်ေနတဲ႔ ငါ အားအင္ေတြျပန္ျပည္႕လာတယ္။ ငါ တစ္ခ်က္ၿပံဳးလိုက္တယ္။ ငါလည္း ဗီးနပ္စ္ရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းအစံုကို ခပ္တင္းတင္းေလး ျပန္နမ္းပစ္လိုက္တာေပါ႔။ သူက ငါ႔ကို ဆြဲမထူလိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ႔ လမ္းမေပၚက်ေနတဲ႔ ကြဲရွေနတဲ႔ ငါ႔ႏွလံုုးသားကို ျပန္ေကာက္ယူလိုက္တယ္။ ငါေလ တကယ္ကို၀မ္းသာသြားတယ္။ ဗီးနပ္စ္အလွနတ္ဘုရားမ ငါထာ၀ရရွင္သန္ႏိုင္ဖို႕ ငါ႔ရဲ႕ႏွလံုးသားကို သူ႕ရဲ႕အခ်စ္တန္ခိုးနဲ႔ ျပန္လည္တပ္ဆင္ေပးေတာ႔မွာပဲ။ ေဟာ... သူ ငါ႔ကိုၿပံဳးၾကည္႕ေနတယ္။ ေသခ်ာတယ္။ ငါေတြးတာေသခ်ာသြားၿပီ။ ဒါေပမယ္႔...မင္းသိလား။ သူေလ ငါ႔ရဲ႕ကြဲရွေနတဲ႔ ႏွလံုးသားကို ဟိုး...အေ၀းႀကီးဆီ၊ ငါေရာက္ႏိုင္ဖို႕မလြယ္တဲ႔စၾက၀ဠာတံတိုင္းထိေရာက္ေအာင္ ရုတ္တရက္လႊင့္ပစ္လိုက္တယ္။ ငါ႔ႏွလံုးသားေလးရဲ႕ ဘယ္ေတာ႔မွ ျပန္ဆက္လို႔မရတဲ႔ တစ္စစီေၾကမြပ်က္စီးသြားတဲ႕အသံကို ငါ႔ရင္ဘတ္ထဲကေန ၾကားလုိက္ရတယ္။ ငါ အရမ္းကို စိတ္ထိခိုက္သြားတယ္။ ငါ႔တစ္ကိုယ္လံုး ယိုင္နဲၿပိဳလဲလုမတတ္ျဖစ္တဲ႕အခ်ိန္ ဗီးနပ္စ္က ငါ႔လက္ကို ဖမ္းဆုပ္ကိုင္ၿပီး ထိန္းထားလုိက္တယ္။
ထူးဆန္းတာပဲ။ ငါ႔ရင္ထဲမွာ အင္အားေတြျပည္႕သြားတယ္။ သူရဲ႕ရင္ခြင္ထဲမွာ ငါ႕ကိုနားခိုခြင့္ျပဳထားတယ္။ ငါ႔ရဲ႕ နဖူးျပင္ေလးကို ညင္ညင္သာသာေလးနမ္းေနေလရဲ႕။ ငါကေတာ႔ ေလညွင္းေလးေတြၾကားထဲမွာ လူးလြန္႕ေနတဲ႕ သူမရဲ႕ ဆံႏြယ္ေလးေတြကို တရႈိက္မတ္မတ္ မက္မက္ေမာေမာနမ္းေနမိတယ္။ တို႕ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕အေတြးထဲမွာ ဘယ္လိုရွိေနမယ္လို႔ မင္းထင္လဲ။ စိတ္အလ်င္လို လ်င္ျမန္လွတဲ႔ ယာဥ္ကိုစီးၿပီး တို႕ႏွစ္ေယာက္ စၾက၀ဠာအႏွံ႔ေလွ်ာက္လို႕လည္ၾကတယ္။ တို႕ႏွစ္ေယာက္ ဘယ္အရာကိုမွ သတိမထားမိေတာ႔ဘူး။ သတိမရႏိုင္ေတာ႔ဘူး။ စၾက၀ဠာတစ္ေနရာအေရာက္ မိုးေသာက္ၾကယ္ဆီကေန လင္းၾကက္တြန္သံၾကားလုိက္ရတယ္။ ဗီးနပ္စ္တစ္ေယာက္ ထိတ္လန္႕တုန္လႈပ္သြားတာကို ငါသတိျပဳမိလိုက္တယ္။ ငါက သူနဲ႔ပါးျခင္းအပ္ၿပီး ဘာျဖစ္သြားတာလဲအခ်စ္ရယ္လို႕ တိုးလ်ညင္သာစြာေမးလိုက္တယ္။ ဗီးနပ္စ္က သက္ျပင္းရွည္တစ္ခ်က္ခ်လိုက္ၿပီး ငါရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းအစံုကို ဖြဖြရြရြေလးနမ္းလိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ႔ ဂ်င္းမီ... ေမာင္ရယ္  ဗီးနပ္ျပန္ရေတာ႔မယ္တဲ႔။ ငါ႔ငယ္ထိပ္ကို ေျမြေပါက္သလိုခံစားလိုက္ရတယ္။ ငါ႔ရင္ထဲမွာ ေနဆယ္စင္းကို ေထြးပိုက္ထားရသလိုပူေလာင္ခဲ႔ရတယ္။ ငါက ျပန္မသြားပါနဲ႔လားဗီးနပ္စ္ရယ္လို႔ ေၾကကြဲစြာ ျပန္ေျပာလုိက္တယ္။ မျပန္လို႔မျဖစ္ဘူး ဒါလင္ရယ္။ ဗီးနပ္စ္ျပန္ကိုျပန္ရမယ္တဲ႔ သူကဆိုလာတယ္။ ငါက ထပ္ေမးလိုက္တယ္။ ဘာလဲ ဟန္နီ နံနက္မိုးေသာက္အလင္းေရာက္ေတာ႔မွာမို႕လား။ ခုနက လင္းၾကက္တြန္သံၾကားလိုက္ရလို႔လားဟင္။ အဲဒါဆိုရင္ အဲဒီအလင္းေရာင္နတ္မင္းႀကီးကို ေမာင္ သြားၿပီးၿငိမ္းသတ္လိုက္မယ္။ ၿပီးေတာ႔ ဟိုအေ၀းက လင္းၾကက္တြန္သံမၾကားရေအာင္ ဒီ႕ထက္ေ၀းတဲ႕အရပ္ကို ေမာင္သြားေမာင္းထုတ္လိုက္မယ္ေလလို႔ ငါကေပါ႔ေပါ႔ပါးပါးၿပံဳးရင္းဆိုလိုက္တယ္။ ဗီးနပ္စ္က ငါ႔ကို သနားကရုဏာသက္တဲ႔ အၿပံဳးတစ္ပြင့္ကို ဖန္ဆင္းၿပီး ေမာင္က ေတာ္ေတာ္သနားစရာေကာင္းတာပဲ။ ေမာင္က ခ်စ္တာတစ္ခုတည္းကိုပဲသိတယ္။ ဒီမယ္ေမာင္..ေမာင္နားလည္ထားရမွာက ဗီးနပ္စ္အခုျပန္ရမယ္ဆိုတာက နံနက္မိုးေသာက္ေရာင္နီေရာက္လို႔လည္း မဟုတ္ဘူး။ လင္းၾကက္တြန္သံၾကားရလို႕လဲမဟုတ္ပါဘူးေမာင္။ ျပန္ရမယ္႔ အခ်ိန္ကိုေရာက္လာလို႔။ ဗီးနပ္စ္နဲ႔ေမာင္တို႕ ခြဲခြာရမယ္႔အခ်ိန္ကို ေရာက္လာလို႔ပါေမာင္။ မင္းသိလား။ ငါ႔ရင္ထဲမွာ ဘယ္ေလာက္ထိေၾကကဲြခံစားေနရမယ္ဆိုတာ။ ငါထင္ထားတာက ဗီးနပ္စ္ငါ႔ကို ထာ၀ရခြဲမသြားဘူးလို႔။ ဒါေပမယ္႕ ငါထင္ထားသလုိ ျဖစ္မလာဘူး။ ဗီးနပ္စ္က ငါ႔ကိုဆက္ေျပာျပန္တယ္။ ေမာင္ရယ္ ရင့္က်က္စမ္းပါ။ အခ်ိန္တန္ရင္ ဒီလိုပဲခြဲၾကရတာမဟုတ္လား။ ေနာက္ျပန္ဆံုမယ္႕အခ်ိန္ေရာက္ရင္လဲ ဆံုရမွာေပါ႔။ ဟင့္အင္း ေမာင္ဗီးနပ္စ္ကိုပဲခ်စ္တယ္။ ေမာင္႔ကိုထားမသြားပါနဲ႔ ဗီးနပ္စ္ရယ္ေနာ္။ ဗီးနပ္စ္ ေမာင္႔ကိုလက္တြဲျဖဳတ္လိုက္တာနဲ႔ ေမာင္ေသသြားလိမ္႔မယ္ဆိုတာ အေသခ်ာဆံုးပဲ။ ဗီးနပ္စ္က ခပ္တိုးတိုးေလးရယ္ရင္း ျပန္ေမးတယ္။ ေမာင္အခုအသက္ရွင္ေနတာဘာေၾကာင့္လဲတဲ႔။ ကၽြန္ေတာ္ရိုးသားစြာပဲျပန္ေျဖလိုက္ပါတယ္။ ဗီးနပ္စ္ရဲ႕ အခ်စ္ေၾကာင့္ေပါ႔။ သူမကထပ္ဆိုျပန္တယ္။ ေမာင္က အခ်စ္ေၾကာင့္ အသက္ရွင္တာမွန္ရင္ ဒီမယ္ေမာင္ အခ်စ္ဆိုတာ ဗီးနပ္စ္တစ္ဦးတည္းပိုင္မဟုတ္သလို ဗီးနပ္စ္တစ္ေယာက္တည္းမွာပဲရွိတာမဟုတ္ဘူး။ ေမာင္သာ အမွန္တကယ္ခ်စ္တတ္မယ္ဆိုရင္ ေမာင္႔အခ်စ္ဟာလည္း ဗီးနပ္စ္တစ္ေယာက္တည္းအတြက္မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ မျဖစ္ရဘူး။မျဖစ္သင့္ဘူးေမာင္။ ဗီးနပ္စ္ရဲ႕အခ်စ္ေၾကာင္႔ ေမာင္ျပန္လည္အသက္ရွင္လာတာ မွန္တယ္ေနာ္။ အဲဒါဗီးနပ္စ္ေၾကာင့္မဟုတ္ဘူး။ အဲဒါ အခ်စ္ေၾကာင့္အသက္ရွင္တာေလ။ ေမာင္႔အေနနဲ႔ ဗီးနပ္စ္မရွိရင္ အသက္မရွင္ႏိုင္ဘူး၊ အခ်စ္မရွိရင္ မရွင္ႏိုင္ဘူးဆိုရင္ တစ္ခ်ိန္ အခ်စ္ကိုျပန္လည္ေတြ႔ရွိတဲ႔အခ်ိန္ ေမာင္အသက္ျပန္ရွင္သန္လာပါလိမ္႔မယ္။ ငါ ဗီးနပ္စ္ကို တကယ္ေလးစားမိတယ္။ ဗီးနပ္စ္ကို ယံုၾကည္သြားမိတယ္။ သူမတကယ္႔အမွန္ေတြကိုေျပာေနတာပါလား။ ဒါေပမယ္႔ ငါ႔စိတ္ကိုု ငါမထိန္းႏိုင္ဘူး။ ဗီးနပ္စ္ကို ငါမခြဲခ်င္ဘူး။ ငါအရမ္း၀မ္းနည္းမိတယ္။ ငါေလ ဗီးနပ္စ္ မသိေအာင္ ရိႈက္ငိုမိတယ္။ ဒါေပမယ္႔ အခ်စ္နတ္ဘုရားမက ခ်က္ခ်င္းသိသြားၿပီးေတာ႔ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္နဲ႔ ဆိုလာျပန္တယ္။ မငိုပါနဲ႔ေမာင္ရယ္။ အင္းေလ.. ေမာင္မခံစားႏိုင္လို႔ငိုမိရင္လည္း ဗီးနပ္စ္မတားေတာ႔ပါဘူး။ ေမာင္ ၀ေအာင္ငိုလိုက္ပါ။ ေမာင့္ရင္ထဲမွာ ေပါ႔သြားေအာင္ ေအာ္ငိုပစ္လုိက္ပါ။ ေရာ႕..ဒါက ေမာင္႔ကို ခ်စ္လြန္းလို႔ ဗီးနပ္စ္တို႕ အခ်စ္နတ္ဘုရားေတြ ေဖာ္စပ္ထားနဲ႔ ရို႕ေစး၀ိုင္ပါ။ ေမာင္ ေသာက္လိုက္ပါ။ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ အခ်စ္တစ္ခုကို ေမာင္ေတြ႕ရတဲ႔အခ်ိန္က်ရင္ ေမာင္႔ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ေ၀ဒနာေတြ ေပ်ာက္သြားပါလိမ္႔မယ္။ ငါလည္း အခ်စ္နတ္ဘုရားမေပးတဲ႔ ၀ိုင္ကို တစ္က်ိဳက္တည္းတဲ႔ ေမာ႔ေသာက္ပစ္လိုက္တယ္။ ဒါေပမယ္႔ ငါ႔ရင္ထဲမွာ ပူေလာင္ေနတုန္းပါပဲ။ ငါဆက္ၿပီးငိုေနဆဲပါပဲ။ ဗီးနပ္စ္ကေတာ႕ ငါနဲ႔ေ၀းရာကို တစ္ျဖည္းျဖည္းေရြ႕သြားေနေလရဲ႕။ ေနာက္ဆံုးျမင္ကြင္းကေနေပ်ာက္ကြယ္သြားလုအခ်ိန္မွာ ဗီးနပ္စ္က လွမ္းေအာ္ေျပာလိုက္တယ္။ ေမာင္..... တစ္ေန႕ ေမာင္အခ်စ္ကုိထပ္ေတြ႕ဦးမွာပါ။ နက္ဖန္က်ရင္ေမာင္ေသဆံုးသြားခဲရင္ေတာင္ မငိုနဲ႕ေတာ႔ေနာ္။ တကယ္လို႔ အခ်စ္ကိုျပန္မေတြ႕ဘူးဆိုရင္လည္း ေမာင္ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ထပ္ၿပီးမေသဆံုးရေတာ႔ဘူးေပါ႔ေမာင္။ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ဂရုစိုက္ပါေမာင္။ အခ်စ္နတ္ဘုရားမရဲ႕အေ၀းဆီက ေျပာလိုက္တဲ႔အသံက ငါ႔နားထဲမွာ စြဲေနေလရဲ႕။ စၾက၀ဠာတံတိုင္းဆီက ပဲ႔တင္ျပန္လာသံက ငါ႔ရဲ႕ႏွလံုးသားမဲ႔ရင္ဘတ္ထဲမွာ အၾကိမ္ႀကိမ္ျမည္ဟီးေနေလရဲ႕။ ဟုတ္တယ္။ ငါ ဒီေန႕၀ေအာင္ငိုမယ္။ ေသေအာင္ငိုမယ္။ မနက္ဖန္က်ရင္ ငါလံုး၀မငိုေတာ႔ဘူး။ အခ်စ္နဲ႔မေတြ႕သမွ်လံုး၀မငိုေတာ႔ဘူး။ အခ်စ္မရွိတဲ႕အတြက္ ငါအခုေသဆံုးရေတာ႔မယ္။ အခ်စ္နဲ႕ေတြ႕ရင္ ႏွလံုးသားမရွိေတာ႔တဲ႔ငါ ျပန္လည္ရွင္သန္ရမယ္။ တကယ္ဆိုရင္ ငါအသက္ရွင္ခဲ႔ရတာ ငါ႔မွာႏွလံုးသားရွိလို႕မဟုတ္ဘူး။ ငါ႔ရင္ထဲမွာ အခ်စ္ရွိလို႔ ငါရွင္သန္ခဲ႔ရတာ။ အခ်စ္နဲ႔မေတြ႕သမွ် ငါေသဆံုးေနမယ္။ အခ်စ္နဲ႕ေတြ႕ရင္ ငါျပန္ရွင္သန္မယ္။ ဒါဆိုရင္....ဒါဆိုရင္ အခ်စ္မရွိရင္ အခ်စ္နဲ႔ထပ္မေတြ႕ရင္ ထပ္ၿပီးဘယ္ေတာ႔မွ မေသဆံုးရေတာ႔ဘူးေပါ႔။ ငါ ထပ္မငိုရေတာ႔ဘူးေပါ႔။ ဟုတ္တယ္။ ငါမငိုေတာ႔ဘူး။ နက္ဖန္ငါလံုး၀မငိုေတာ႔ဘူး။ အခ်စ္အတြက္ ငါလံုး၀မငိုေတာ႔ဘူး။ ငါ႔နားထဲမွာၾကားေယာင္ေနတယ္။ ငါ႔ရင္ဘတ္ထဲမွာ စြဲထင္လာၿပီ။ ဗီးနပ္စ္က ငါ႔ကို ေျပာခဲ႔ဖူးတယ္။ ေမာင္ရယ္ရင္႔က်က္စမ္းပါတဲ႔။ ဟုတ္တယ္ ငါရင့္က်က္ဖို႕ႀကိဳးစားမယ္။ နက္ဖန္က်ရင္ ငါလံုး၀မငိုေတာ႔ဘူး။ တစ္သက္လံုးစာအတြက္ ငါမငိုေတာ႔ပါဘူး ဗီးနပ္စ္ရယ္။ တကယ္ေတာ႔ မင္းရဲ႕အခ်စ္က ငါ႔ကိုရင့္က်က္ဖို႔သင္ေပးခဲ႔တာပါကြယ္.........

Jimmy Gandhi
15 May 2012
   (5:59)

ႏွလံုးသားခံုရံုးသို

                                                                ႏွလံုးသားခံုရံုးသို

ဦးတိုက္ေလွ်ာက္ထားကာ ေတာင္းဆိုအပ္ပါသည္....

အၾကင္သူ မိန္းမငယ္ေလးအား
အကၽြန္႕ႏွလံုးသားအား ထာ၀ရေပးအပ္ထားပါသည္

အၾကင္သူ မိန္းမငယ္ေလးအား
အကၽြန္႕ ခ်စ္ျခင္းအား အျပည့္အ၀ ေပးအပ္ထားပါသည္

အၾကင္သူ မိန္းမငယ္ေလးအား
အကၽြန္႕ ျမတ္ႏုိးျခင္းအား အၿပီးအပိုင္ေပးအပ္ထားပါသည္

အၾကင္သူ မိန္းမငယ္ေလးအား
အကၽြန္႕ ၾကင္နာျခင္းမ်ား အၾကြင္းမဲ့ ေပးအပ္ထားပါသည္

သို႔ပါေသာ္လည္း

အၾကင္သူ မိန္းမငယ္ေလးသည္
အကၽြန္႕ရင္တြင္း ခြဲစိတ္ရင္း
ျမတ္ႏိုးျခင္းကို နင္းေျခ
ခ်စ္ခဲ့ျခင္းကို လစ္လွ်ဴရႈ
ၾကင္နာျခင္းကိုမ်က္ကြယ္ျပဳကာ
ပစ္ခါစိမ္းကား မုန္းဖို႔ရာ သူႀကိဳးစားေနပါသည္

သို႔ျဖစ္ပါေသာေၾကာင့္
ခ်စ္ျခင္းတစ္ခု အရင္းျပဳကာ
ႏွလံုးသားတစ္ခု အသံုးျပဳၿပီး
ဦးတိုက္ကာ ေလွ်ာက္ထားအပ္ပါသည္
ႏွလံုးသားပုဒ္မ ၁၅၀၀ ျဖင့္
အေရးယူေဆာင္ရြက္
ျပန္ခ်စ္ေစအပ္ရန္ အမိန္ေတာ္ခ်မွတ္ေပးပါ.....

(ႏွလံုးသားခံုရံုးသို႔ - princeakarit)

``ရင္ထဲကဗ်ာ``

``ရင္ထဲကဗ်ာ``
~~~~~~~~~~
အတိတ္မွာ အလြမ္းေတာ္ ခ၀ါခ်
ႏြမ္းနယ္မွဳ ေတြ ၀တ္ဆင္ၿပီး
အေတြး ခ်ည္တိုင္မွာ မင္းပါပဲ
တကယ္ဆို..ငါတို႔ေတြ
မင္းမသိတဲ႔ ငါ..
ငါမသိတဲ႔ မင္း ဘ၀ နဲ႔
မ်က္မွန္စိမ္းေတြ
တပ္ခဲ႔ၾကရင္ ေကာင္းသားး
ခုေတာ႔ ခ်ည္ခဲ႔ဘူးတဲ႔
ခ်ည္တိုင္ေပာာင္းဆီမွာ
တ၀ဲလည္လည္နဲ႔..
အလြမ္းေတြ စာတင္လို႕
ကဗ်ာ မည္ခဲ႔ ရၿပီ
ငါ႔ သမိုင္းထဲ.....

mg ko( ရဲေသြးေန )
3:45 am.
15th,may,2012

အေတြး

အေတြး 

နင္နဲ႔ ေတြ႕တဲ႔ ခ်ိန္မွာ ငါ ေပ်ာ္ေနမိတယ္
နင္နဲ႔ စကားေျပာ၇တဲ႔ အခ်ိန္ေတြမွာ
ငါအားလံုးကို ေမ႕ထားနိုင္ခဲ႔တယ္
နင္႕အေၾကာင္းေလး တစ္ခုေလာက္
အေတြးထဲကိုေရာက္ခဲ႔တယ္ဆိုရင္ပဲ
ငါဟာ ေအာင္နိုင္သူတစ္ေယာက္ေပါ႔
ခ်စ္သူရယ္ နွလံုးသားရဲ႕ ေတာင္းဆိုခ်က္ကို
ငါမျငင္းနိုင္ခဲ႔ ဘူး

 ေကာင္းျမတ္စံု

ခ်စ္ျခင္းျဖင့္သံစဥ္

ခ်စ္တတ္တဲ့ ႏွလံုးသားကို

နားလည္မႈဆိုတဲ့ ေျမမွာ မ်ဳိးေစ့ခ်ၿပီး

ျမတ္ႏိုးျခင္း ဆိုတဲ့ ေျမၾသဇာထည့္

ေမတၱာဆိုတဲ့ သန္႔စင္တဲ့ေရေအးေလးေလာင္းၿပီး

သံေယာဇဥ္ဆိုတဲ့ လက္ႏွက္တစ္ခုနဲ႕

ျဖစ္ေပၚလာမဲ့ သံသယ ေပါင္းျမက္ေတြ

မာန္မာန ပိုးမႊားေတြကို ရွင္းလင္းရင္း

တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ အခ်စ္သစ္ပင္ေလးကို

အတူလက္တြဲၿပီး ပ်ဳိးေထာင္ၾကရေအာင္ေနာ္....

(ခ်စ္ျခင္းျဖင့္သံစဥ္ - Princeakarit)

အေတြးစိတ္ကူး

ခံစားခ်က္ကဗ်ာ

ေအာင္ျမင္မွဳဆိုတာ

မင္းသိပါေစ ..

ခ်က္ေၾကြတဲ ့ေျမ

မွတ္သားဖြယ္ရာဗိုလ္ခ်ဳပ္စကား

သတင္းေထာက္

ဧရာ၀တီရဲ ့သတိုးသား

“ေႏြဘဲြ႕ (ရတု)”

“ေႏြဘဲြ႕ (ရတု)”


ေႏြဦးရာသီီ။ ။ေရာ္ရီရြက္ေဟာင္း
ေျမေလွ်ာင္းေၾကြသက္ ရြက္သစ္ထြက္ေသာ္
ကန္႔ေကာ္လွိဳင္လွိဳင္ ျမိဳင္ျမိဳင္ရင္ခပ္
ထပ္ထပ္အင္ၾကင္း ငုဝင္းဝင္းႏွင့္
ရႊန္းရႊန္းသေျပ ေျမဇာစိမ္းစိမ္း
ေလလာတိမ္းၾက ယိမ္းအကျပိဳင္
ပိေတာက္ခိုင္ညွာ ေမႊးေလ၏---။

ေလျမဴးကာခ်ီ။ ။မိုးနတ္စည္လည္း
ျမည္သံခ်ိန္႔ခ်ိန္႕ မိုးတိမ္နိမ့္ျပာ
မသည္းပါဘဲ တဖြဲဖြဲႏွင့္
ဝမ္းနည္းစိတ္မွာ ဟာသလိုလို
ဘယ္ဆီကိုတမ္း ဘယ္ကိုလြမ္းရ
မွန္းဆမႏိုင္
တေယာက္မွိဳင္ကာ ေဆြးေလ၏---။

ေျဖဖူးပါသည္။ ။ျမန္ျပည္႒ာန
ေဝးကြာစြဟု စိတ္ကရမ္းေရာ္
မွန္းဆေမွ်ာ္မိ ဖမိရွိရာ
အညာရြာေလး ေရးေရးျမင္လို႔
ထန္းညိဳ့ညိ့ဳႏွင့္ မို႔မို႔ရစ္ေမွာင္
ပုံေတာင္ပုံညာ ေနာက္ခံျပာထား
ပန္းခ်ီကားသို႔ ရွဳ ့စားမဝ
အလွစုံျမိဳင္
မေရာက္ႏိုင္ၾကာ ေဝးေလဘိ---။ ။

သန္းစိန္

ပန္းခ်ီ ေစာလွုိင္

Help me

ကာတြန္း

ကာတြန္း

မေလးရွားအိမ္ေဖာ္ အေတြး

ျငိမ္းခ်မ္းလိုသူ

"စေလဦးပုညနဲ႕အခ်ဳပ္တန္းဆရာေဖ"

"စေလဦးပုညနဲ႕အခ်ဳပ္တန္းဆရာေဖ"
တကယ္ေတာ့ ကုန္းေဘာင္ေခတ္ရဲ႕အထင္ကရစာဆိုေတာ္ၾကီး ေႏွာင္းေခတ္ပညာရွင္ေတြက
ျမန္မာျပည္ရဲ႕ရွိတ္စပီယားလို႕ အမည္တတ္ခံရတဲ့စေလဦးပုညဟာ ရုပ္ဆင္းအဂၤါျပည့္စံုသူမဟုတ္ပါ
⋯⋯
ေျခတစ္ဖက္သိမ္ျပီ လက္တစ္ဖက္ကလဲေသးျပီ ေမြးရာပါဒုကိၡတပါ ဒါေပမယ့္ပညာဥာဏ္ပါရမီ
ရင့္သန္လွသူမို႕လဲ သူရဲ႕အားနည္းခ်က္ေတြေပ်ာက္ကြယ္ေ
နခ်င္းျဖစ္ပါတယ္ ဘယ္သူမွလည္း
သူ႕ရဲ႕အားနည္းခ်က္ကိုေဖၚထုတ္ေစာ္ကားရဲမယ္မထင္ပါ သူနဲ႕တစ္ေခတ္တည္းေပၚခဲ့တဲ့ေခတ္ျပိဳင္စာဆိုအခ်ဳပ္တန္းဆရာေဖကလြဲရင္ေပါ့..အခ်ဳပ္တန္းဆရာေဖဆိုတာကလည္း သူေခတ္နဲ႕သူေတာ့ ေခသူမဟုတ္ပါ ဦးပုညလိုအႏုအလွေတြထိမီတဲ့စာသား
ေတြ မသံုးႏိုင္ေပမယ့္ နယ္ခ်ဲ႕အဂၤလိပ္ကိုကေလာင္သြားနဲ႕
မေၾကာက္မရြံ႕ကလိရဲတဲ့
အာဇာနည္စာဆိုတစ္ဦးပါ ဦးပုညနဲ႕ဆရာေဖတုိ႕ဟာခတ္ေဖာ္ခတ္ဖက္ေတြမို႕တစ္ေယာက္အေၾကာင္းေျပာရင္ တစ္ေယာက္ကိုခ်န္္ထားလို႕မရပါ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္လည္းမညွာတမ္းတိုက္ခိုက္ေရးသားၾကသူေတြျဖစ္ပါ
တယ္.
(စာေကာင္းရင္မေအေပးေတြက
စေလေရးဆိုၾကျပန္တယ္
တို႕မ်ားက်ဥာဏ္မမီတယ္
ကံမပီညစ္ႏြမ္း)
ဆိုျပီအခ်ဳပ္တန္းဆရာေဖကစေရးေတာ့
စာေပတိုက္ပြဲၾကီးျဖစ္လာပါတယ္
သူမတူေအာင္အသားမည္းလွတဲ့ဆရာေဖကိ
ုရည္ရြယ္ျပီး
(ခါးေတာင္းက်ဳိက္ပိတုန္းပိတ္နဲ႕
က်ဳံးထိပ္ကငေဖ
ကုန္းျပိတၲတေစၦလို
အသေရဟိတ္ႏြမ္း
မႏႈိင္းအပ္မယွဥ္ရာ
နင္ဘာေျပာေဟာ့ရမ္း)

ဆိုတဲ့ေတးထပ္ကိုေရးလို႕ ဆရာေဖကိုနံမည္ေခၚျပီးေျပာင္ေျပာ
င္ၾကီးတြယ္ခဲ့ပါတယ္ ဒါကိုမေက်နပ္တဲ့ဆရာေဖကလည္း
(ကဗ်ာစီ ေမာင္ပုည
ေဆာင္ဂုဏ္ျပ ထုတ္လွ်င္
ေတာင္ခ်ံဳက ပုတ္သင္လို
ကုပ္ခြင္သိမ္ လက္ေသး။
မင္းေျမွာက္လို ့
သင္းေလာက္ေက်ာ္သည္
ထြင္းေဖါက္ေကာ္ ဥာဏ္မ်ိဳးႏွင့္ေဝး။)

          အစရွိတဲ ့ေတးထပ္နဲ ့ ျပန္ခြပ္တာေပါ ့။ (ေတးထပ္အျပည့္အစံုေတာ့ မေတြ ့မိပါ၊ ပညာရွင္မ်ား ရွာေဖြႀကဆဲလို ့ထင္ပါတယ္။) အဲဒိမွာ ဦးပုည နည္းနည္း ျငိမ္သြားတယ္။ ျပန္တီးတဲ ့ စာထြက္မလာေတာ့ဘူး။ ဒါေပမယ္ ့ ေနေသးသပ ခ်ံဳထဲက ခ်ိဳေသြးတျမျမ ဆိုတာလို အႀကံထုတ္ေနတာေနမွာပါ။ အဲဒိအခ်ိန္မွာ ထပ္ျပီး မီးေဆးဖို ့ အလဲထိုးဖို ့ အခ်ဳပ္တန္းဆရာေဖရဲ  ့ ဘက္ေတာ္သားေတြက မီးေလာင္ရာ ေလပင့္ထပ္လုပ္ႀက ၊ အႀကံေပး ႀကတာေပါ ့။ အဲေတာ့

ဇစၥႏၵာဧဠ
စေလက ပုညံ
အေျခက ဂုဏ္ခံေသာ္
ပံုသ႑ာန္ ဆိုျပ။
ကုသလ ဥေပကၡာ
လူျဖစ္လာ သႏၱီရဏ။
သေႏၶခ်င္းမတူပါ
အယူမွာကြာလွ
နမူနာ စာအရကိုေတာ့
ကမၻာက အသိပါ။
ဝိပါက္မွာ မဟာထပ္ပါလို ့
လာကပ္တဲ ့မန္းျမိဳ  ့ဆရာ။
သေႏၶခ်င္း ဒါေလာက္ကြာတယ္
ဝါေမာက္ကာ ဆိုင္မတုခ်င္နဲ ့
ျပိဳင္ျပဳက မႏုႆဌာနီ
မုခ်ကြာမည္။
ဥကၠ႒ အာဇာနည္ကို
စာပလီ ေရးလာႏွင့္ေလး။

ဆိုျပီး ပြဲသိမ္းဒူးေပးလိုက္တာေပါ ့။ အဲဒိမွာတင္ စေလ နဂါးႀကီး ရွဴးရွဴးရွဲရွဲ ျဖစ္သြားေတာ့တာေပါ ့။ သူ ့အားနည္းခ်က္ လက္ခြင္တဲ ့ ကိစၥကို အခ်ဳပ္တန္းဆရာေဖရဲ ့ ကဗ်ာေႀကာင့္ လူေတြသိသြားႀကတာကို သူသိပ္ရွက္သြား တာလည္းပါတာေပါ ့။ အဲေတာ့ သူ ့ ရဲ  ့လက္ကိစၥကိုလည္းေျဖရွင္းရင္း၊ ပင့္လက္သီးလည္းေပးရင္း တစ္ခ်က္ခုတ္ႏွစ္ခ်က္ျပတ္ တြယ္လိုက္တာက

တရုဏီရြယ္ကာလ
ငယ္ခါက ေက်ာင္းေန
ဘယ္ညာခ် ေစာင္းအေနမွာ
ေလာင္းကေဝ ငါ့အား။
အိပ္ေပ်ာ္ခိုက္ ဘ- အလာမွာ
မကာသာ တြန္းခ်ေလျငား။
သို ့အတြက္ လက္်ာ သိမ္သည္
ငါကဝိန္သူ ့အား
ဘာအလိမ္ လူ  ့ငႏြားရယ္က
အရွဳမွားေလတယ္။
ငေဖရယ္ စေလတုေပမယ္ ့
ေမရုႏွင့္ျမင့္မိုကြာမယ္။
သူရာႏွင့္သိႀကားႏွယ္
ဘုရားဝယ္ မာရ္နတ္သို ့
စာတတ္ႏွင့္ အ,သူပမာ
အဲသည္ေလာက္ကြာ။
ေကဝဋ္ႏွင့္ မေဟာ္သဓာလို
အေတာ္ကြာျခားတာမို ့ေလး။

သူ ့အေဖ အအိပ္ႀကမ္းလို ့ တြန္းခ်ခံရျပီး လက္သိမ္သြားတာကို ေဖၚျပရင္းနဲ ့ဥပမာ အမ်ိဳးမ်ိဳးသံုးျပီး ႏွိပ္ႏွိပ္ကြပ္ကြပ္ ေခ်ပ လိုက္တာေပါ ့။
          ဦးပုည က အခ်ဳပ္တန္းဆရာေဖက သူ ့လက္နဲ ့ပါတ္သက္ျပီး ဝမ္းတြင္းပါ အနာလို ့ စာခ်ိဳးထားတာကို ေတာ္ေတာ္ အခံရခက္ေနေတာ့ အဲေလာက္နဲ ့မေက်နပ္ႏိုင္ေသးပဲ အခ်ဳပ္တန္းဆရာေဖက သူ ့ငယ္က်ိဳးငယ္နာကို ေဖၚထုတ္ေရးသားတာဟာ လိမ္ညာျပီး ေရးတာမို ့ လူလိမ္ တစ္ဦးျဖစ္ေႀကာင္း တိုင္းျပည္ကို ေျဖရွင္းခ်က္ ေခ်ပခ်က္ ေပးလိုက္တာက

ေစတီယ မင္းလက္ထက္
ဖြားဘက္ေတာ္ရဲဗိုလ္
မဟုတ္မွ သူဆိုတယ္
သူ ့တကိုယ္မုသား။
အလြဲမ်ားဘုရင္တြင္သည္
အလိမ္တြင္ မင္းတရဖ်ား။
အမွားမ်ား ဥေသွ်ာင္ငယ္
အေကာက္ေတာင္ပိုင္စား
သေဘၤာပါ မွန္မ်ားေသာ္မွ
မွားေခၚလို ့ေရာင္းေစ။
မွန္ေခၚလွ်င္အာကိုဖဲ ့မယ္ဟု
ေမာင္း လွည့္မည့္လူစားပါေပ။
တစ္မိုးေအာက္လူ ့ျပည္မွာ
သည္ေမာင္ေဖ တပါးဟာျဖင့္
မုသားေစာင္လိုျခံဳ
ပိန္းပိတ္လို ့မွံဳ။
မ်က္လွည့္ႀကီးဥာဏ္မ်ိဳးစံုရယ္
လွည့္စားပံုဆန္းလွပါေလး။

ဒါနဲ ့လည္း စိတ္မေက်ေသးဘူး။ အခ်ဳပ္တန္းဆရာေဖဟာ လိမ္ညာ တတ္သူဆိုတာ ပိုျပီး ထင္ရွားျမင္သာေစခ်င္လို ့ အလြန္ ့အလြန္ ထိမိျပီး ေသးသိမ္ယုတ္ညံ  ့ တဲ ့ ရြံရွာဖြယ္ စကားလံုး ေဝါဟာရေတြ ကို စက္ေသနတ္ ပစ္ သလိုသံုးျပီး

ဂ်ပ္ေကာင္ႏွယ္ ဖင္ႀကားက
သန္းစကားသူဝါ
ရမ္းကား၍တုလာလွ်င္
ဥပမာဆိုစို ့။
ေခ်းပံုႏွင့္ ျမင့္မိုေတာင္
ခင္းဆိုေယာင္ ျပဳႀကသည္သို ့။
ေသးကြက္ကို ပင္လယ္
နင္တကယ္ထင္လို ့
သဘင္ဝယ္ ယွဥ္မတို ့လာႏွင့္
သခင္တို ့ဦးခ်ီ။
အုန္းမွဳတ္လို အေနစားငယ္ႏွင့္
ေရႊဖလား မႏွိဳင္းတန္သင့္ျပီ။
ဥတုႏွင့္ပုဇြန္ဆီ
ဒြန္ပီပီယွဥ္တြဲလို ့
စပ္ဖဲအတြင္းခံ
ရိုင္းမိုက္တဲ ့ဥာဏ္။
မိုးႀကိဳးႏွင့္အီးသံလို
ခရီးမွန္ကြာလွမ္းလွေလး။

ဒီလိုနဲ ့ပဲ ဦးပုည နဲ ့ အခ်ဳပ္တန္း ဆရာေဖ တို ့ရဲ ့ကဗ်ာစီးခ်င္းတိုက္ပြဲ ဟာ ယမ္းနံ ့ေသြးနံ ့ တို ့ လြင့္ပ်ံ ့ လို ့ေနႀကျပီေပါ ့။ တကယ္ေတာ့ သူတို ့နွစ္ဦးရဲ  ့ ရန္စကို ဇာတ္ရွိန္ မတက္တက္ေအာင္ မီးထိုး ေျမွာက္ပင့္ေပး တဲ ့သူေတြရွိခဲ ့ႀကလို ့သာ အခုလို အျပန္အလွန္ စာခ်ိဳးခဲ ့ ႀကတာျဖစ္ျပီး၊ အဲလို သူတစ္ျပန္ကိုယ္တစ္လွည္ ့ ကဗ်ာသိုင္းကြက္ အသစ္ေတြ ထုတ္ခဲ ့ ႀကတဲ ့အတြက္ အခုလို စီးခ်င္းတိုက္တဲ ့ ကဗ်ာေတြကို ျမန္မာ စာေပ ကဗ်ာ ေလာကမွာ ေတြ ့ျမင္ခဲ ့ ႀကရတာ ျဖစ္ပါတယ္။

          တစ္ေယာက္နဲ ့တစ္ေယာက္ တပည့္ေနာက္လိုက္တို ့ရဲ ့ ေျမွာက္ပင့္ေသြးထိုးမွဳေႀကာင့္ေ
ရာ၊ ျပီးေတာ့ ငါ ဆိုေသာ မာန အခံ၊ အရည္အခ်င္း ျပိဳင္ဆိုင္လိုတဲ ့ စိတ္အခံ တို ့ေႀကာင့္ပါ အခုလို ကဗ်ာ စီးခ်င္းတိုက္ပြဲမ်ိဳး ျဖစ္ခဲ ့ႀကတာပါ။ ဒါေပမယ္ ့ တစ္ေယာက္နဲ ့တစ္ေယာက္ သဲသဲမဲမဲ ရန္ျငိဳးသိုျပီး တစ္သက္လံုး မုန္းေနႀကလိမ္ ့မယ္လို ့ထင္ရင္ေတာ့ မွားလိမ္ ့မယ္နဲ ့တူပါတယ္။
          ဦးပုည တစ္ေယာက္ အခါေပး မွဳနဲ ့ပါတ္သက္ျပီး အဖမ္းခံရ၊ ျပီးေတာ့ "လူကိုေခြးသတ္ " ခံရ တဲ ့အခါမွာ အခ်ဳပ္တန္း ဆရာေဖတစ္ေယာက္ အူျမဴးေနမယ္ ထင္ႀကပါသလား။ ဒါမွမဟုတ္ မတရားေသာ ေလာကႀကီးကိုပဲ စိတ္နာျပီး ဘဝတူခ်င္းအတြက္ မ်က္ရည္က်ေနမလား။

          ကၽြန္ေတာ့ကေတာ့ လက္ရည္တူ ျပိဳင္ဘက္ေကာင္းတစ္ေယာက္ အခိ်န္မတန္မီ ေႀကြလြင့္ခဲ ့ ရေတာ ့ အခ်ဳပ္တန္းဆရာေဖ အဖို ့မွာ နွေမ်ာစိတ္နဲ ့ ေသတဲ ့အထိ ဦးပုညကို လြမ္းေနလိမ္ ့ မယ္လို ့ထင္ျမင္မိပါေႀကာင္း။

          သူတို ့ႏွစ္ဦးရဲ  ့ စာေပတိုက္ပြဲ ကဗ်ာစီးခ်င္းထိုးပြဲနဲ ့ပါတ္သက္လို ့ ျမန္မာစာ ပါေမာကၡ ဦးခ်မ္းျမ က
 စာဟူသည္မွာ အျပိဳင္ရွိမွလည္းတိုးတက္သည္။ သူတို ့ရဲ ့စာေပတိုက္ပြဲမ်ိဳးေတြကို ႏိုင္ငံေရး အျမင္မ်ားျဖင့္ ပံုႀကီးမခ်ဲ ့သင့္။ မည္သူမွန္၍မည္သူမွားသည္ ဟု စပ္ႀကားက မေဝဖန္သင့္။ သူ ့ ဆရာငါ့ဆရာ ဟူ၍လည္း ငါ့ဆရာထိကမခံဟူ၍လည္း စိတ္သေဘာမ်ိဳးမထားသင့္။ သူတို ့ စာမ်ားကို ဖတ္ရွဳ၍ ဆင္ျခင္ျပီး အျမတ္ထုတ္ႀကရာသည္ဟု ထင္ျမင္ေႀကာင္း

သံုးသပ္ခ်က္ကို တင္ျပရင္း အဆံုးသတ္လိုက္ပါတယ္။
ကဗ်ာမ်ားအား မူရင္းသတ္ပံုအတိုင္းေဖၚျပထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ကဗ်ာနွင့္အခ်က္အလက္မ်ားအား အျငိမ္းစားျမန္မာစာ ပါေမာကၡ ဦးခ်မ္းျမ ၏ အခ်ဳပ္တန္းဆရာေဖ စာအုပ္မွ ကူးခ် ေဝငွထားတာ ျဖစ္ပါေႀကာင္း။

Ka Yin Lay created the doc:
လူဗိုလ္ဟူသည္ .. ဘေလာက္မွတဆင္ ့ကူးယူထားပါသည္။

လက္ေဆာင္

သၾကၤန္ေရာက္ျပန္ျပီ အခ်စ္ေရ
အလြမ္းေတြရင္မွာျပည္ ့လို ့
သတိရစိတ္ ေခ်ာ ့သိပ္မရပါလားကြယ္ ..။
မထင္မွတ္တဲ ့တေန ့မွာခ်စ္သူျဖစ္ခဲ ့ၾကတယ္ ..။
ေမွ်ာ္လင္ ့မထားတဲ ့တေန ့မွာေ၀းခဲ ့ၾကရတယ္ ...။

ခ်စ္သူ ...
မင္းက ပန္းေရာင္ကိုႏွစ္သက္သလို
ကိုယ္ကလည္း အျဖဴေရာင္ကို
ျမတ္ႏိုးခဲ ့တယ္ေလ ...။
ေဖေဖာ္၀ါရီ (၁၄)
လက္ေဆာင္ေလးေတြလဲလို ့
ၾကည္ႏူးခဲ ့ဖူးတယ္...။
မထင္မွတ္ပဲ ခ်စ္သူျဖစ္ခဲ ့တဲ ့ေန ့
ကိုယ္တေန ့မွေမ ့မရခဲ ့ပါဘူး ...အခ်စ္ရယ္....။

ေမ ့မရႏိုင္တဲ ့ခ်စ္သူ..
မင္းလည္းကိုယ္ ့လို
လြမ္းေနမယ္ထင္ပါရဲ  ့ ....။

ပိေတာက္ဖူးတဲ ့
ဒီႏွစ္ကူးမွာ
ခ်စ္သူ ... ကိုယ္မင္းအတြက္
ပိေတာက္တစ္ခက္ ခူးထားပါတယ္ ...။

ခ်စ္သူသို ့အမွတ္တရ
စိုင္းေဇယ်ာထြန္း
(14.4.2012)

"..တကယ္လို ့မ်ား .."

အိပ္မေပ်ာ္တဲ ့ညေတြမွာ
ကေလးအေၾကာင္းစဥ္းစားရင္း
ကဗ်ာေတြေရးေနမိတယ္....။

ေမ ့မရပါလား ..ကေလးရယ္

ျဖစ္ပ်က္ခဲ ့တာေတြက
အိပ္မက္မွမဟုတ္ပဲ
အတိတ္ဆီကိုေတြးမိရင္
အျဖစ္ေတြက အရိပ္လို
ကပ္ပါစၿမဲ ပဲေလ ...။

ႏွစ္ေဟာင္းကုန္လို ့
ႏွစ္သစ္ေျပာင္းတိုင္း
လြမ္းေမာရတာလည္း
ရင္ႏွင့္အမွ်ပါပဲ .....။

အခ်စ္ရဲ  ့ရနံ ့ေတြကိုျပန္လည္
တမ္းတတိုင္း ႏွလံုးသားက
ေရွာ့ခ္ရိုက္သလို
တဆတ္ဆတ္တုန္လာတယ္..။

လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ  ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ  ့
လြမ္းေမာဖြယ္အတိတ္ေတြကို
ဘရိတ္အုပ္ရေပါင္းလည္းမနည္းပါဘူး ...။

တကယ္လို ့မ်ား .............
ဘ၀ရဲ  ့အဆစ္ခ်ိဳးတေနရာမွာ
ၾကမၼာရဲ  ့လွည္ ့ေျပာင္းမွဳေၾကာင္ ့
ဆံုဆည္းၾကမယ္ဆိုပါစို ့ .....

ထင္မွတ္မထားတာထက္ကို
ကိုယ္ၾကင္နာပါ့မယ္ ...ကေလးရယ္။



စိုင္းေဇယ်ုာထြန္း ...
(16 April,2012) 4:54 AM

ကဗ်ာေရးေန ...၏

ကဗ်ာဖတ္ေတာ့ ကဗ်ာေရးခ်င္တယ္........။
ခ်စ္တာေတြကို ကဗ်ာေရးခ်င္သည္...။
မုန္းတာေတြကိုကဗ်ာေရးခ်င္သည္....။
လြမ္းတာေတြကဗ်ာေရးခ်င္သည္ .....။

၀တၳဳဖတ္ေတာ့လည္း ၀တၳဳေရးခ်င္တယ္ .........။
အလွည္ ့အေျပာင္းမ်ားတဲ ့လ််ိဳ ့၀ွက္သည္းဖို ေရးခ်င္တယ္...။
အခ်စ္၀တၳဳ တစ္ေန ့တစ္အုပ္ေရးခ်င္တယ္...။
ဂမၻီရ၀တၳဳ အုပ္ေပါင္းမ်ားစြာေရး ခ်င္တယ္ ...။
စြန္ ့စား၀တၳဳ တကယ္ေလ ့လာျပီး ေရးပစ္လိုက္ခ်င္တယ္.....။

ေဆာင္းပါးဖတ္လည္း
ေဆာင္းပါးေရးခ်င္တယ္ ...။
အခ်စ္ေဆာင္းပါး
ပညာေပးေဆာင္းပါး
လူေမွာင္ခိုေဆာင္းပါး
အို .. စံုေနေအာင္ကိုေရးခ်င္တယ္...။
ႏုိင္ငံေရး ေဆာင္းပါး ငါမေရး ဘူး ....။
(အစိုးရမေကာင္းတာအကုန္သိေနလို ့)

ခုေလာေလာဆယ္ေတာ့
အိပ္တန္းပ်က္ငွက္ အျပန္ခက္လို ့
က်ီးလန္ ့စာစား ေနထိုင္းရင္း ...။
မ်ိဳသိပ္ခဲ ့ရတဲ ့အခ်စ္အေၾကာင္း
စိ္တ္မေကာင္းစြာနဲ ့

ငါကဗ်ာေရးေန ...၏ ။


(( စိုင္းေဇယ်ာထြန္း )))

ေရာင္စံုအရုပ္ေလးမ်ား (ရာဘင္ျဒာနတ္တဂိုး)

 

ကေလးရယ္…
မင္းေဆာ့ဖို ့ ေရာင္စံုအရုပ္ေလးေတြကို ငါ ယူလာေပးတဲ့အခါ
တိမ္ေတြ ေရေတြဟာ ဘာေၾကာင့္ေရာင္စံု ျဖစ္ေနရတယ္
ပန္းေတြဟာ ဘာေၾကာင့္ ေရာင္စံု ပြင့္ေနရတယ္..ဆိုတာကို
ငါနားလည္လာခဲ့ရတယ္။
မင္းေဆာ့ဖို ့ေရာင္စံုအရုပ္ေလးေတြကို ငါ ယူလာေပးတဲ့အခါမွာေပါ့။

ကေလးရယ္…
မင္းကဖို ့သီခ်င္းေလးေတြကို ငါဆိုေပးတဲ့အခါ
သစ္ရြက္ေလးေတြမွာ ဘာေၾကာင့္ ဂီတေတြ ရွိေနရတယ္
လွိဳင္းေတြဟာ သူတို ့ရဲ ့ ေတးသံခ်ိဳ ေတြကို ခံစားနားဆင္ေနတဲ့ ကမ္းစပ္ေျမျပင္ရဲ ့ရင္ခြင္ဆီ ဘာေၾကာင့္
ပို ့လႊတ္ေပးေနရတယ္ဆိုတာကို
ငါနားလည္လာခဲ့ရတယ္။
မင္းကဖို ့သီခ်င္းေလးေတြကို ငါဆိုေပးတဲ့အခါမွာေပါ့။

ကေလးရယ္…
မင္းရဲ ့ေလာဘတၾကီးလိုခ်င္ေနတဲ့ လက္ေလးေတြထဲကို ငါက မုန္ ့ခ်ိဴခ်ိဳေလးေတြ ထည့္ေပးလိုက္တဲ့အခါ
ခြက္ကေလးေတြလို ပြင့္ေနတဲ့ ပန္းပြင့္ေလးေတြထဲမွာ ပ်ားရည္လိုခ်ိဳတဲ့ဝတ္ရည္ေတြ ဘာေၾကာင့္ ရွိေနရတယ္
သစ္သီးေလးေတြထဲမွာ အခ်ိဳရည္ေတြကို ဘာေၾကာင့္ တိတ္တိတ္္ကေလး ျဖည့္ထားေပးရတယ္ဆိုတာကို
ငါနားလည္လာခဲ့ရတယ္။
မင္းရဲ ့ေလာဘတၾကီးလိုခ်င္ေနတဲ့ လက္ေလးေတြထဲကို ငါက မုန္ ့ခ်ိဴခ်ိဳေလးေတြ ထည့္ေပးလိုက္တဲ့အခါ မွာေပါ့။

ကေလးရယ္…
မင္းရဲ ့မ်က္ႏွာမွာ အျပံဳးေလးတစ္ခုပြင့္လာဖို ့ မင္းရဲ ့ မ်က္ႏွာေလးကို ငါက နမ္းလိုက္တဲ့အခါ
နံနက္ခင္း အလင္းေရာင္ျခည္ႏုႏုမွာ ဟိုး…မိုးေကာင္းကင္ဆီက ေပ်ာ္ရႊင္စရာေတြ ဘာေၾကာင့္ စီးဆင္းလာတယ္
ေႏြဦးေလေျပေလးက ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးစရာေတြကို ငါ့ကိုယ္ခႏၶာဆီ ဘာေၾကာင့္ယူေဆာင္ေပးခဲ့သလဲဆိုတာေတြကို
ငါနားလည္လာခဲ့ရတယ္။
မင္းရဲ ့မ်က္ႏွာမွာ အျပံဳးေလးတစ္ခုပြင့္လာဖို မင္းရဲ ့ မ်က္ႏွာေလးကို ငါက နမ္းလိုက္တဲ့အခါမွာေပါ့။ ။

ရာဘင္ျဒာနတ္တဂိုး

တဂိုး၏ colored toys ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ပါသည္။
Posted by ေကာင္းကင္ကို

ညီမေလးသို ့ ...

ညီမေလးသို ့ ...

ညီမေလးေရ ...
ဘ၀မွာ ၀မ္းနည္းစရာေတြနဲ ့ၾကံဳရလို ့
စိတ္ညစ္ေနတာလား ...???
၀မ္းနည္းျခင္းဆိုတာ
ဘ၀မွာ ေအာင္ျမင္မွဳတခု
မရႏိုင္ဘူးကြယ္ ့......။

ညီမေလးေရ ...
ငါ ့အမွားေတြ မ်ားလားလို ့
ေတြးမိေနလား ...??????
သတိရွိမွ အမွားနည္းမယ္ဆိုတာ မေမ ့ပါနဲ ့ .....

ညီမေလးေရ .....
စိတ္ကူးယဥ္ျပီးျဖစ္မလာဘူးလို ့
ေတြးမိေနလား ....?????
ေကာင္းက်ိဳးဆိုးက်ိဳး
ေ၀ဖန္သံုးသပ္လို ့လူဆိုတာ
ကိုယ့္ဘ၀ကိုယ္
ထိန္းေက်ာင္းရတယ္ကြယ္ ့ ......။

မေယာင္ရာဆီလူး အခ်ိန္ကုန္မခံပါနဲ ့
ညီမေလးရယ္ ........................


(စိုင္းေဇယ်ာထြန္း)

ဗုဒၶဘာသာအေပၚ အေတြး အျမင္ ႏွင့္ မွတ္ခ်က္မ်ား

ဗုဒၶဘာသာအေပၚ ကမၻာေက်ာ္လူပုဂၢိဳလ္မ်ား၏ အေတြး အျမင္ ႏွင့္ မွတ္ခ်က္မ်ား

(၁) ဗုဒၶဘာသာဟာ လူသားတုိင္း အတြက္ျဖစ္ေပမယ့္။
လူသားအားလုံးက ဗုဒၶဘာသာမျဖစ္ခဲ့ၾကဘူးတဲ့။
(အုိင္စတုိင္းလ္ - Albert Einstein)
(၂) ဗုဒၶသည္ ဘာသာေျပာင္းသူမ်ားကို အႏိုင္ယူရန္ တရားေဟာျခင္းမဟုတ္ဘဲ၊ တပည့္သာဝကတို႕ကို အသိညဏ္အလင္းရရွိေစရန္ တရားေဟာျခင္းျဖစ္သည္။ (စာေရးဆရာတစ္ဦး)
(၃) ဗုဒၶႏွင့္ သာမန္လူသားတစ္ဦး၏ ကြဲျပားခ်က္မွာ လူေကာင္းႏွင့္ အ႐ူးကြဲျပားသကဲ့သို႕ပင္ ျဖစ္သည္။ (စာေရးဆရာတစ္ဦး)
(၄) အကယ္၍ ေခတ္သစ္သိပၸံပညာလိုအပ္ခ်က္မ်ားႏွင့္ ဖက္ျပိဳင္သည့္ ဘာသာေရးတစ္ခု ရွိခဲ့သည္ဆိုလွ်င္ လက္၎သည္ ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။  (အုိင္စတုိင္းလ္ - Albert Einstein)
(၅) သတ္ပစ္လိုက္
ခႏၶာကိုယ္ကို သတ္ပစ္ျခင္းသည္ အက်ိဳးမရွိပါ၊ ခႏၶာကိုယ္က အျပစ္က်ဴးလြန္ျခင္းကိစၥမွာ တာဝန္မရွိပါ၊ မသိမိုက္မဲစိတ္ကသာ အျပစ္ကို က်ဳးလြန္၍ တာဝန္ရွိသူျဖစ္တယ္၊ မသိမိုက္မဲမႈလ်င္ လူသတ္သမားအစစ္ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါ့ေၾကာင့္ မသိမိုက္မဲမႈကိုသာ သတ္ပစ္ရမယ္၊ ၾကိဳးေပးရမယ္၊ ဘယ္လိုသတ္ျဖတ္ၾကိဳးေပးရမလဲ?
လူသတ္သမားကို သစၥာ ပညာ ဗုဒၶေဒသနာတရား ေဟာၾကားျပီး မိုက္မဲမႈ မသိမႈကို ပယ္သတ္ျပစ္ႏိုင္တယ္။  (မဟတၱမဂႏၵီ - Ghandi)

 (အုိင္စတုိင္းလ္ - Albert Einstein)
(၆) အနာဂါတ္ဘာသာတရားက သဘာဝေလာကဓာတ္တခြင္လုံးအတြက္ အေၿဖေပးစြမ္းနုိင္ေသာ အယူဝါဒတစ္ရပ္သာၿဖစ္ရလိမ့္မည္။ အႏွီးဘာသာသည္ ပုဂၢလအဓိဌာန္အယူအဆၿဖင့္  ဖန္တီးတီထြင္ထားေသာ ဖန္ဆင္ရွင္တရားႏွင့္ မသက္ဆုိင္ေစသင့္။ တစ္ယူသန္အစြဲအလမ္းမ်ားႏွင့္  ယင္တုိ႕မွ ေပါက္ဖြားခဲ့ေသာ အကဴိးအေၾကာင္းဆက္ပညာကုိလည္း  ေက်ာ္လႊားလြန္ေၿမာက္  ရလိမ့္မည္။              ထုိဘာသာတရားသည္ သာဘာဝေလာကဓာတ္(ရုပ္တရား)ႏွင့္တကြ နာမ္တရာမ်ားကုိ လႊမ္းၿခဳံ၍ ဒိဌဓမၼၿဖင့္ အဓိပၸါယ္ၿပည့္ဝေသာ ေပါင္းစည္းညီညြတ္မႈကုိ ေဖာ္ေဆာင္နုိင္စြမ္းရွိရေပလိမ့္မည္။ ဗုဒၶဘာသာသည္ ထုိအရည္အခ်င္းမ်ားႏွင့္ ၿပည့္စုံသည္ကုိ ေတြ႕ရ၏။ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ သိပၸံပညာ၏ လုိအပ္ခ်က္မ်ားကုိ  ၿဖည့္ဆည္းေပးနုိင္စြမ္ေသာဘာသာတရားတစ္ခုရွိသည္ဆုိပါလ်င္ ထုိဘာသာတရားက ဗုဒၶဘာသာၿဖစ္လိမ့္မည္။  (အုိင္စတုိင္းလ္ - Albert Einstein)
(၇) ကမၻာေပၚတြင္ မည္သည့္ဘာသာသည္ ၾကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္ေသာ ဘာသာျဖစ္သည္ဆိုျခင္းကို မေျပာလွ်င္မျဖစ္ေျပာပါဟု သင္ကကြၽႏု္ုပ္အား တိုက္တြန္းခဲ့ေသာ္ ကြၽႏု္ုပ္စိတ္ပါလက္ပါစာနာေထာက္ထားေသာအားျဖင့္ "ဗုဒၶဘာသာသည္ ၾကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္ေသာ ဘာသာျဖစ္သည္" ဟု မဆိုင္းမတြ အေျဖေပးရမည္ျဖစ္ပါသည္။ (ရာဘင္ျဒာနတ္တဂိုးလ္ - Rabindranath Tagroe)
(၈) ဗုဒၶ၏ၾကီးမားေသာ အႏွစ္နာခံမႈ၊ စြန္႕လြတ္မႈႏွင့္ ဘဝ၏သန္႕ရွင္းစင္ၾကယ္မႈတို႕ျဖင္ ဟိႏၵဴဝါဒအေပၚတြင္ မပ်က္ျပယ္ႏိုင္သည့္ အမွတ္တံဆိပ္တစ္ခုကို ထားရစ္ခဲ့ျပီး ဟိႏၵဴဝါဒသည္ ထိုျမတ္ေသာဆရာအား အနႏၲေက်းဇူးေႂကြးမ်ား ေပးဆပ္ရန္ ရွိေနေပသည္။ (မဟတၱမဂႏၵီ - Ghandi)
(၉) အကယ္၍ ျပႆနာတစ္ခုခုေျဖရွင္းဖြယ္ရာရွိခဲ့လွ်င္ ဗုဒၶေဟာၾကားခဲ့သည့္ လမ္းစဥ္ျဖင့္ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ဒီမိုကေရစီက်က် စဥ္းစားဆင္ျခင္ရေပသည္။ (ေန႐ူး - Nehru)
(၁၀) ဗုဒၶ၏ အဆုံးအမမ်ားသည္ ဟိႏၵဴဝါဒတြင္ တစ္စိတ္တစ္ေဒသအားျဖင့္ ပါဝင္အက်ဳံးဝင္ေနသည္ဟု ကြၽႏု္ုပ္ဆင္ျခင္ယူဆမိပါသည္။ အိႏၵိယႏိုင္ငံရွိ  ဟိႏၵဴဝါဒအေပၚ ေဂါတမဗုဒၶ က မည္ကဲ့သို႕ ၾကီးမားစြာ ေျပာင္းလဲေစခဲ့သည္ကို မည္သို႕မွ် ျပန္လည္စူးစမ္းရွာေဖြရန္ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ေခ်။ (မဟတၱမဂႏၵီ - Ghandi)
(၁၁) သန္႕ရွင္းေသာ နည္းနာနိႆယႏွင့္ ျမင့္ျမတ္ေသာသင္ၾကားမႈမ်ားမွာ တစ္စုံတစ္ရာေသာ အယူဝါဒၾကီး တစ္ခုကမွ် အလြမ္းသင့္ေအာင္ မေဆာင္ရြက္ႏိုင္သျဖင့္ ဗုဒၶဘာသာမွ ကူးယူၾကရေပသည္။ (အိပ္ခ်္ဂ်ီဝဲလ္ - H.G. Wells - ျဗိတိသွ်သမိုင္းပညာရွင္)
(၁၂) ရွင္ေတာ္ဗုဒၶ --- အရွင္ဘုရားေဟာၾကားတဲ့ ေဒသနာမွာရွိတဲ့ တျခားအရာေတြထက္ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုအတြက္ႏွင့္ပဲ တပည့္ေတာ္ အရွင္ဘုရားရဲ့ တရားေဒသနာေတာ္ကို ေလးစားျမတ္ႏိုးလွပါသည္။ အဲဒီအေၾကာင္းအရာဟာ ဘာလဲဆိုရင္ တရားေဒသနာမွာ ပါတဲ့ အရာဝတၳဳအားလုံးဟာ ျပတ္သားေနျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ သူ႕အလိုလိုပင္ ထင္ရွားေနျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ (ဟာမန္ဟက္စ္ - ၁၈၈၇ - ၁၉၆၂ )

(၁၃) ျပစ္မူက်ဴးလြန္သူသည္ ဘုရားသခင္ထံ ေတာင္းပန္အသနားခံရန္ ဆုေတာင္းဝတ္ျပဳၾကိဳးစားမူတို႕ျဖင့္ အကုသိုလ္ဆိုးက်ိဳးမွ လြတ္ေျမာက္ႏိုင္သည္ဟု ဗုဒၶဝါဒီတို႕က မယုံၾကည္ေခ်။ (ဂြၽန္ေဝါလ္တားစ္ - John Walters)
(၁၄) စိတ္ခ်မ္းတာေစတာက
ကြၽႏု္ုပ္တို႕ တေတြသည္ ရုပ္ဝတၳဳႂကြယ္ဝမူ ဝိုင္းဝိုင္းလည္ေနသည့္ ၾကားတြင္ စိတ္ဓာတ္ေရးရာအားျဖင့္ ခြၽတ္ျခဳံက်ေနၾကရပါသည္။ ရုပ္ဝတၳဳႂကြယ္ဝေသာ္လည္း စိတ္ခ်မ္းသာမူ ကင္းေသာ အေျခအေနတြင္ စိတ္၏ခ်မ္းသာမူ အမွန္တကယ္ရရန္အတြက္ ဗုဒၶ၏က်င့္စဥ္ကိုက်င့္ၾကံအားထုတ္ၾကည့္ဖို႕သင့္လွပါသည္။ ဗုဒၶက်င့္စဥ္သည္ စိတ္ခ်မ္းသာမူကို အမွန္တကယ္ျဖစ္ေစႏိုင္သည္။ (ဂြၽန္ေဝါလ္တားစ္ - John Walters)
(၁၅)သက္ရွိသတၱဝါမ်ားကို မညွင္းဆဲရန္ နတ္ဘုရားမ်ားထံဝယ္ ဆုေတာင္းပတၱနာျပဳျခင္း၊ ဘုန္းေတာ္ဘြဲ့မ်ားရြတ္ဆိုျခင္း၊ ယစ္ပူေဇာ္ျခင္းမ်ားကို မျပဳလုပ္ရန္ ဗုဒၶသည္ လူ႕သမိုင္းတြင္ အဦးဆုံး အျပစ္ျပ၍ ဆုံးမပဲ့ျပင္ခဲ့သည္။ (Prof. Phys Davids)
(၁၆) ဗုဒၶ၏တရားေတာ္သည္ ကမၻာေပၚဝယ္ အႏုျမဴဗုံးမ်ား၊ ဟိုက္ဒရိုဂ်င္ဗုံးမ်ား ရွိေနသည္ထက္ပို၍လိုအပ္ေသာအခ်ိန္ျဖစ္သည္။ (ေန႐ူး - Nehru)
(၁၇) ကမၻာေပၚရွိ ဘာသာတရားတီထြင္သူ ေခါင္းေဆာင္အမ်ားစုမွာ မဟာခရီးသည္မ်ားျဖစ္ၾကသည္။ ဘာသာတရားေခါင္းေဆာင္ ဓမၼနာယကမ်ားထဲတြင္ အက်င့္သိကၡာ၊ ပညာညဏ္၊စဥ္းစားညဏ္၊ စိတ္ေနသေဘာထားအရာတို႕၌ အျမင့္ျမတ္ဆုံးျဖစ္သည့္  ဗုဒၶသည္ ခရီးသည္ဘုရင္ ျဖစ္သည္။ (ရာဟုလာသံ ကစၥည္း)
(၁၈) လူမႈဒုကၡ သုကၡအရွုပ္အေထြးမ်ားအတြက္ ဗုဒၶ၏ ျငိမ္းခ်မ္းေရးတရားေဒသနာေတာ္သည္ အတိတ္ကထက္ ယေန့တြင္ ပို၍လိုအပ္ေပသည္။ (ေန႐ူး - Nehru)
(၁၉)  ဗုဒၶျမတ္စြာတြင္ ေဒါသအလွ်ံ ထြက္ေသာအခါဟူ၍ မည္သည့္အခါမွ် မရွိေခ်။ ဘုရားရွင္၏ ႏွုတ္ေတာ္မွ အၾကင္နာမဲ့ေသာစကားထြက္ေပၚလာသည္ဟူ၍ မည္သည့္အခါမွ် မရွိေပ။ (Dr. S. Radhakrishnan)
(၂၀) ရွည္လ်ားလွသည့္ သမိုင္းေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္တြင္  ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ားအေနျဖင့္ အျခားဘာသာဝင္မ်ားကို ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္မႈဟူေသာ မွတ္တမ္းမွတ္ရာ တစ္စုံတစ္ရာမွ် မရွိပါေပ။ (ပါေမာကၡရီးစ္ေဒးဗစ္ - Prof. Rhys Davids )
(၂၁) ဘာသာကို က်ဳပ္လက္ခံယုံၾကည္ႏိုင္ျခင္း မရွိပါ၊ သို႕ေသာ္ ကမ႓ာ့ဘာသာၾကီးမ်ားအနက္တစ္စုံတစ္ခုေသာ ဘာသာကို လက္ခံရန္ အေၾကာင္းမ်ားေပၚေပါက္လာခဲ့ေသာ္ မိမိလက္ခံႏိုင္မည့္ ဘာသာတရားမွာ " ဗုဒၶဘာသာ" ျဖစ္ပါသည္။ (Bertrand Russell, English Philosopher)

(၂၂) ဗုဒၶဝါဒသည္ ယုံၾကည္မႈထက္ သိမႈႏွင့္ ႐ႈျမင္မႈကိုသာ အဓိကထားသည္။ ဗုဒၶ၏ သြန္သင္ဆုံးမမႈ (တရားေတာ္) မ်ားသည္ "ဧဟိ ပႆိေကာ လာလွည့္ ႐ႉလွည့္" ဟုဖိတ္ေခၚျခင္းကိုသာ ျပဳ၍လာျပီး ယုံၾကည္ေလာ့ ဟုမဆိုေပ။ (ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာဝါပိုလာရာဟုလာ  - Ven. Dr. W. Rahula)
(၂၃)  ဗုဒၶသည္ ပုဂၢိဳလ္ေရးကိုးကြယ္မႈဆိုင္ရာ ဘုရားသခင္ (သို႕) နတ္ဘုရားမ်ား၏ ကူညီမႈ ျမဴတစ္စိမွ်မပါဘဲ လူတိုင္းကိုယ္တိုင္ရယူႏိုင္သည့္ လြတ္ေျမာက္ေရးကို ကမၻာ့သမိုင္းတြင္ အဦးဆုံး ထုတ္ေဖာ္ေၾကျငာခဲ့သည္။ (Prof. Eliot)
(၂၄) ႏွလုံးသားမွာ ခ်မ္းသာေစတဲ့ တရားမရွိလွ်င္ စည္းစိမ္ဥစၥာ မည္မွ်ျပည့္စုံေစကာမႈ ခ်မ္းသာႏိုင္မည္မဟုတ္ေပ။ (ဒလိုင္လားမား - Dalai Lama)
(၂၅) လြတ္လပ္မႈ မေပးစြမ္းႏိုင္တဲ့ အမိန္႕ဟာ ညွင္းဆဲႏွိပ္စက္မႈ ျဖစ္သြားႏိုင္တယ္။  အမိန္႕မပါတဲ့ လြတ္လပ္မႈဟာလည္း ဖရိုဖရဲ ျဖစ္သြားႏိုင္တာပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ကမၻာ့ျငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ လြတ္လပ္မႈကိုလည္း ေပးစြမ္းႏိုင္ရမယ္။  ဖရိုဖရဲျဖစ္မႈကိုလည္း ကာကြယ္ႏိုင္စြမ္းရွိရမယ္။ (ဒလိုင္လားမား - Dalai Lama)
(၂၆) ဤအရာ လူသားသစ္ပင္မွာ ႏွစ္ေပါင္းကုေဋ့ကုေဋ့တစ္ၾကိမ္သာပြင့္ခဲ့တာ ပညာရနံ႕ ေမတၱာပ်ားရည္စက္မ်ားေလာကကို ျပည့္ဝေစတာလူသားပန္းတစ္ပြင့္ပါ။ (ဆာအက္ဒြင္အာႏိုး - Sir Edwin Arnold)
(၂၇) ဗုဒၶဘာသာႏွင့္
 ေခတ္သစ္သိပၸံပညာသည္ အသိပညာဆိုင္ရာ အလြန္နီးကပ္ဆက္စပ္စြာ တည္ရွိေနေၾကာင္း ကြၽႏု္ပ္မၾကာမၾကာ ဆိုခဲ့ျပီး ထပ္ခါတလဲလဲ ေျပာဆိုပါဦးမည္။ (ဆာအက္ဒြင္အာႏိုး - Sir Edwin Arnold)
(၂၈) ဗုဒၶဝါဒသည္ ေလာကႏွင့္ဘဝ ၏ တကယ္ပကတိ အျဖစ္မွန္ကိုသာ ဆင္ျခင္သုံးသပ္ရကား သဘာဝဓမၼအတိုင္း ႐ႈျမင္ေသာ ဝါဒဟု ဆိုရေပမည္။ (ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာဝါပိုလာရာဟုလာ - Ven. Dr. W. Rahula)
(၂၉) မ်ားေသာအားျဖင့္ ဘာသာေရးဆရာ မ်ားသည္ ၎တို႕၏တပည့္မ်ားကို အျခားဘာသာမ်ားႏွင့္ စပ္ဆိုင္သည့္ က်မ္းစာမ်ား၊ အယူဝါဒမ်ား၊စာေပမ်ားကို ဖတ္႐ႉေလ့လာခြင့္ မျပဳဘဲတားျမစ္ၾကသည္။ ဗုဒၶဝါဒတြင္ ဤအျဖစ္မ်ိဳး လြန္စြာနည္းပါးေပသည္။ (ဖရခႏၲီပါေလာ)
 (၃၀)  စြမ္းရည္သတိၱိ ဘယ္ေလာက္သိမ္ဖ်င္းသူပင္ျဖစ္ပါေစ တရားေတာ္ရဲ့ တန္ခိုးေၾကာင့္ သတိၱိဗ်တိၱိ ျပည့္္ဝလာေစပါတယ္။ အညံ့စားလူတစ္ဦးကို အေတာ္ဆုံးလူျဖစ္လာေစတာဟာ တရားေတာ္ရဲ့ ဂုဏ္ေက်းဇူးေတာ္ေၾကာင့္ပါပဲ။ (ဂိုအင္ဂါ - SN Goenka)
 .................................................................
အရွင္သုခမိႏၵ (စဝ္ဆုခမ္း) ႏွင္ ့ အရွင္ဝိဇယ ေရးသားျပဳစုထားေသာ " ဗုဒၶအႏု ပညာျပခန္း " စာအုပ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္ပါသည္။(World of wisdom)

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္ ..........

လြမ္းေနပါတယ္အခ်စ္ရယ္
ခ်စ္တာလားသံေယာဇဥ္လားငါမေျပာတတ္ဖူး
ဒါေပမယ့္ငါရင္ထဲတမ်ိဳးၾကီးပါပဲ ...
ရယ္စရာ ဟာသတခုလို
အစုတ္ပလုပ္ကဗ်ာေတြသာေရးတတ္တဲ ့
ငါ ့လိုလူအတြက္ မင္းကြယ္ရာမွာ
ဟားတိုက္ေနမွာလား
ခ်စ္သူရယ္ ...
ဘာကိုမွငါစိတ္မ၀င္စားပါဘူး
မင္းကိုပဲ ငါအရမ္းခ်စ္တယ္
အရမ္းအရမ္းကိုခ်စ္ပါတယ္ ။
ၾကံမၼာနင္ရာလြင္ ့ေနရတဲ ့
ငါ့အတြက္ လွပတဲ ့အိပ္မက္ဆိုတာ
မင္းနဲ ့အတူ မက္ခြင္ ့မရွိႏိုင္မွန္း
ငါသိပါတယ္..။
ေခါင္းစဥ္တပ္ထားတဲ ့မင္းကိုမွ
ငါကခ်စ္မိလိုက္တာကို ....................................................

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္ ..........

စိုင္းေဇယ်ာထြန္း ( ျဗဳတ္စဗ်င္းေတာင္းစိတ္ကူးမ်ား)
(April 12,2012) 11: 35PM

လူနာ ကုတင္နံပါတ္ (၁၉)

မိခင္

လူနာ ကုတင္နံပါတ္ (၁၉)

 ကုတင္နံပါတ္(၁၉)ကလူနာ ေဆးရံုစတက္တဲ့ေန႔မွာ သားဖြားမီးယပ္က ဆရာဝန္
နပ္စ္ေတြအားလံုး အစည္းအေဝးတစ္ခု ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒါဟာ ေဆးရံုနဲ႔
ေဆးတကၠသိုလ္က ေက်ာင္းသားေတြ ပူးေပါင္းျပီး "ေအအိုင္ဒီအက္စ္ေရာဂါ
ခံစားေနရတဲ့ မိခင္မွ ရင္ေသြးငယ္သို႔ မကူးစက္ဘဲ ဖြားျမင္ေရး" ဆိုတဲ့
ေရာဂါမကူးစက္ေရး အေၾကာင္းကို ရွာေဖြေဆြးေႏြးၾကဖို႔ျဖစ္တယ္။

ေအအိုင္ဒီအက္စ္ ေရာဂါသည္တစ္ဦး သားဖြားေဆာင္ထဲ ေရာက္ေနတယ္ဆိုတဲ့ သတင္းက
အိုးပူပူထဲ ေပါက္ေပါက္ ထည့္ေဖာက္လိုက္သလို သားဖြားေဆာင္တစ္ခုလံုး
ခ်က္ခ်င္းေပါက္ကဲြသြားခဲ့တယ္။ အစည္းအေဝးတုန္းက ေဆးရံုအုပ္ေရွ႕မွာ ဘာမွ
မဟရဲခဲ့ၾကေပမယ့္ အစည္းအေဝးအျပီးမွာ နပ္စ္ေတြက အခ်င္းခ်င္း
ဝိုင္းအံုဖဲြ႔ၾကျပီး "ေရာဂါကူးခဲ့ရင္ ဘယ္သူတာဝန္ယူမလဲ?" လို႔
ျငင္းခံုခဲ့ၾကတယ္။

ဆရာဝန္တစ္ခ်ဳိ႕ကေတာင္ "လူနာသံုးတဲ့ ခဲြစိပ္ကိရိယာေတြ၊ အိပ္ရာခင္းေတြ
ကတစ္ဆင့္ တစ္ျခားလူနာေတြကို ျပန္ကူးစက္ရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ?" လို႔
ညည္းတြားေနၾကတယ္။

ညည္းခဲ့ ျငင္းခဲ့ေပမယ့္လည္း ေနာက္ဆံုးမွာ လူနာေနဖို႔ အခန္းကို
စီစဥ္ခဲ့ၾကရတယ္။ ေဆးရံုအုပ္ၾကီးကိုယ္တိုင္ လူနာအတြက္ စပၸါယ္ရွယ္အခန္းက
ကုတင္ နံပါတ္ (၁၉)ကို ေရြးေပးခဲ့တယ္။ လာဘ္နံပါတ္လို႔ ေျပာပါတယ္။
နပ္စ္မွဴး တာဝန္ခဲြေတာ့ ကုတင္ (၁၉)က လူနာကို ဘယ္သူမွ
သြားမၾကည့္ခ်င္ခဲ့ၾကဘူး။ ေနာက္ဆံုး ေက်ာင္းျပီးတာ သံုးလေတာင္
မျပည့္ေသးတဲ့ကြ်န္မ ကုတင္ (၁၉) အတြက္ မားမားမတ္မတ္ ထြက္ရပ္ခဲ့တယ္။

အခန္းထဲ စဝင္တဲ့ေန႔မွာ လက္ရွည္အက်ီၤ၊ မ်က္ႏွာဖံုး၊ ဦးထုပ္ေဆာင္းရံုသာမက
အထူဆံုး လက္အိတ္တစ္စံုကိုပါ ကြ်န္မေရြးခဲ့မိတယ္။ ကုတင္(၁၉)ကလူနာ
ကုတင္ေဘာင္ကိုမွီျပီး ေမြးဖြားခါနီး ဗုိက္ကို ပြတ္သပ္လို႔
အခန္းထဲဝင္လာတဲ့ ကြ်န္မကို ျပံဳးျပၾကိဳဆိုေနတယ္။ ဒီလိုေရာဂါရထားတဲ့
အမ်ဳိးအမီးတစ္ေယာက္က တစ္ျခားလူေတြထက္ တမူထူးျခားေနမယ္လို႔ ကြ်န္မ
ထင္ခဲ့မိတယ္။ တကယ္တမ္း သူ႔ကိုေတြ႔ေတာ့ သာမန္အမ်ဳိးသမီး တစ္ဦးပါပဲ။
ဆံပင္ခပ္တိုတို၊ ဂါဝန္ ပြပြၾကီးၾကီးကို ဝတ္ဆင္ထားျပီး ကြင္းထိုးဖိနပ္
အနက္ေရာင္ကို စီးထားတယ္။ ပါးျပင္တစ္ဖက္တစ္ခ်က္မွာ တင္းတိတ္ေတြနဲ႔
ျပည့္ေနတဲ့ သူ႔ပံုစံက လံုးဝစံမီတဲ့ မိခင္ေလာင္းတစ္ဦးျဖစ္တယ္။

"မဂၤလာပါ"

ေဖာ္ေဖာ္ေရြေရြ ႏႈတ္ဆက္လာတဲ့သူ႔ကို လွဳိက္ဖိုေနတဲ့ ရင္အစံုနဲ႔ ေအးစက္စက္
ကြ်န္မ ျပန္ျပံဳးျပလိုက္မိတယ္။ ပထမဆံုးရက္မွာပဲ လူနာကို ေသြးစစ္ရတယ္။
ေသြးက ေရာဂါကူးစက္ရမွာ အဓိကျဖစ္တဲ့အတြက္ သူ႔ကို ေသြးစုတ္ဖို႔ရာ
ကြ်န္မတစ္ကိုယ္လံုး ထံုက်င္ေနမိတယ္။

ကြ်န္မ စိတ္လႈပ္ရွားလြန္းလို႔လားမသိ! ေသြးစုတ္ဖို႔ အပ္ကို ေသြးေၾကာထဲ
ေရာက္ေအာင္ မထုိးႏိုင္ခဲ့ဘူး။ လဲြေခ်ာ္သြားတဲ့ အပ္ေၾကာင့္ သူ႔မ်က္ခံုး
တြန္႔သြားတာကို ကြ်န္မျမင္လိုက္တယ္။ ေသြးစုတ္ဖို႔ ဖန္ျပြန္ေတြ၊
ဂြမ္းစေတြနဲ႔ ကြ်န္မ ပ်ာမ်ားေနမိတယ္။ သူ႔ေသြးေတြ ကြ်န္မကိုယ္ေပၚ လံုးဝ
မေပက်ံဖို႔ ဂရုစိုက္ရေသးတယ္။ ေသြးစုတ္ျပီးေနာက္ သူ႔မ်က္ႏွာကို
ကြ်န္မၾကည့္လိုက္မိတယ္။ မ်က္ႏွာက ပကတိ ေအးခ်မ္းတည္ျငိမ္လို႔......

"ေက်းဇူးတင္ပါတယ္"

ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းနဲ႔ ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ဆက္ဆံလာတဲ့ သူ႔ကို ပညာတတ္
လူတန္းစားထဲကမွန္း ကြ်န္မရိပ္မိလိုက္တယ္။

" ဟို .. ကုတင္(၁၉)က လူနာေလ ဘယ္လိုၾကည့္ၾကည့္ အဲဒီေရာဂါရွိတဲ့ လူနာနဲ႔ကို
မတူဘူး သိလား" နပ္စ္နားေနေဆာင္ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ကြ်န္မ မေအာင့္ႏိုင္ဘဲ
ေျပာလိုက္မိတယ္။

"ဒီလိုေရာဂါရတဲ့ လူနာကို ဘယ္လိုပံုစံနဲ႔ ျမင္ခ်င္လို႔လဲ?" တာဝန္က်
ေဒါက္တာတစ္ဦးရဲ႕ စကားက ကြ်န္မ စကားလမ္းေၾကာင္းကို ပိတ္ပစ္လိုက္တယ္။

"နပ္စ္ .. ဒါကို ၾကည့္လိုက္ဦး"

ေဒါက္တာက ေျပာေျပာဆိုဆို လူနာရဲ႕ေဆးမွတ္တမ္းေတြ ကြ်န္မကို ကမ္းေပးတယ္။

ေဆးမွတ္တမ္းကုိ ကြ်န္မတစ္ရြက္ခ်င္း လွန္ၾကည့္လိုက္တယ္။ သူ ကံေတာ္ေတာ္
မေကာင္းခဲ့ရွာဘူး။ သူဟာ တကၠသိုလ္ေက်ာင္း တစ္ခုက ဆရာမပါ။
ငယ္ရြယ္ထက္ျမက္တဲ့သူက အသက္ ၃ဝမွာ တဲြဖက္ပါေမာကၡ ျဖစ္ေနပါျပီ။
သူ႔အနာဂတ္လမ္းက ေျဖာင့္ျဖဴးေနခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခရီးတစ္ခုမွာ မေတာ္တဆ
ယာဥ္တိုက္မႈျဖစ္ျပီး အေရးတၾကီး ေသြးသြင္းခဲ့ရတယ္။ အဲဒီမွာ HIV ေရာဂါ
ကူးစက္ခံခဲ့ရတာပါပဲ။

ေသြးသြင္းခဲ့လို႔ ေရာဂါကူးစက္ခံရမယ္လို႔ ဘယ္သူမွ ေတြးမထားခဲ့မိဘူး။
သူကိုယ္ဝန္ရျပီး စစ္ေဆးမႈေတြ ျပဳတဲ့အခ်ိန္က်မွ ကူးစက္ခံရမွန္း သိခဲ့ရတယ္။
အဲဒီေနာက္ သူ႔ဘဝ တစ္မ်ဳိးတစ္ဖံု ေျပာင္းခဲ့ရတယ္။ ေလာကၾကီးကို
မ်က္ႏွာမျပရေသးတဲ့ ရင္ေသြးငယ္ကိုလည္း သနားမိတယ္။ ေအအိုင္ဒီအက္စ္
ေရာဂါသည္ေမြးဖြားတဲ့ ကေလးငယ္ဟာ ေရာဂါကူးစက္ဖို႔ ၂ဝ% ကေန ၄ဝ% ထိ
ရွိႏိုင္တယ္လု႔ိ ဆိုပါတယ္။ ေမြးဖြားခ်ိန္မွာ ျဖစ္လာႏိုင္တဲ့ အခက္အခဲနဲ႔
ေရာဂါ ကာကြယ္စက္စနစ္ေတြ (Immune System) ပ်က္စီးခဲ့ရင္
အသက္ပါဆံုးရႈံးႏုိင္ပါတယ္။

အခုခ်ိန္မွာ သူဟာ ေမြးဖြားခ်ိန္ကို တစ္ဖက္ကေစာင့္ရင္း
သူ႔ကိုေသြးသြင္းေပးခဲ့တဲ့ ေဆးရံုနဲ႔ ေသြးလွဴဌာနကို တရားစဲြဆိုထားပါတယ္။
ေလွ်ာ္ေၾကးေငြရမယ္လို႔ ခန္႔မွန္းထားေပမယ့္ သူ႔အတြက္
ဘာမ်ားအသံုးဝင္ေတာ့မလဲ?

ကုတင္(၁၉)ရဲ႕ အမ်ဳိးသား ေရာက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ သားဖြားေဆာင္တစ္ခုလံုး
လႈပ္လႈပ္ရွားရွား ျဖစ္သြားေသးတယ္။ ေအအိုင္ဒီအက္စ္ ေဝဒနာသည္တစ္ဦးရဲ႕
ခင္ပြန္းဟာ ဘယ္လိုပံုစံမ်ားပါလိမ့္? ကြ်န္မသိခ်င္၊ ျမင္ခ်င္ေဇာနဲ႔
အခန္းကို စစ္ေဆးမယ့္ဟန္ျပဳျပီး ဝင္ေရာက္စပ္စုခဲ့တယ္။ လူနာက
ကုတင္ေခါင္းရင္းမွာ ထိုင္ေနျပီး ေျခေထာက္ကို ကုတင္နဲ႔
မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ထုိင္ေနတဲ့ ခင္ပြန္းေပါင္ေပၚ ဆန္႔ထားတယ္။ ျပီးေတာ့
ငယ္ထိပ္ကေန ဆံဖ်ားအထိ ဆံပင္ကို စိတ္ေအးလက္ေအး ျဖီးသင္ေနတယ္။
ခင္ပြန္းျဖစ္သူက ကိုယ္ဝန္ေၾကာင့္ ေဖာေရာင္ေနတဲ့ သူ႔ေျခေထာက္ကို
ညင္ညင္သာသာ ဖိႏွိပ္ေပးေနတယ္။ ဇနီးသည္ကို သနားၾကင္နာျမတ္ႏိုးတဲ့ အျပံဳးနဲ႔
ေႏြးေထြးမႈေတြကုိ သူ႔လက္ဖဝါးကေန တစ္ဆင့္ ဇနီးရဲ႕ ကိုယ္ထဲကို
အေရာက္ပို႔ေနခဲ့တယ္။

ေနေရာင္ျခည္က ျပတင္းေပါက္ကို ျဖတ္ျပီး အခန္းထဲမွာရွိတဲ့ ခင္ပြန္းရဲ႕
လက္ေပၚ၊ ဇနီးရဲ႕ ေျခေပၚကို အစက္အေပ်ာက္အျဖင့္နဲ႔ ထိုးက်လာခဲ့တယ္။
ေနေရာင္ေအာက္မွာ သူတို႔ဟာ တကယ့္ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းတဲ့ ဇနီးေမာင္ႏွံအျဖစ္
ပိုအသက္ဝင္ေနခဲ့ပါတယ္။

"ကေလးက ဘယ္သူနဲ႔ ပိုတူမယ္လို႔ ထင္လဲ?"

ကုတင္ထက္က အိပ္ရာခင္းကို ဆဲြဆန္႔ရင္း သူတို႔ေျပာတဲ့စကားကို ကြ်န္မ
စိတ္မေကာင္းစြာ နားေထာင္ေနမိတယ္။ တကယ္ေတာ့ သူတို႔ဟာ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့
မိဘေလာင္းေတြပါလား?

"ကြ်န္မနဲ႔ ပိုတူမွာ " ခပ္ခြ်ဲခြ်ဲ အမႈအရာနဲ႔ သူေျပာတယ္။

"အသားအေရေတာ့ တူလို႔ မျဖစ္ဘူးေနာ္" ခင္ပြန္းက တစ္ဟားဟား ရယ္ရင္း
"ၾကည့္စမ္း... ပါးျပင္ေပၚမွာ အစက္အေပ်ာက္ေတြနဲ႔ က်ားသစ္မနဲ႔ တူေနျပီ"
သူ႔ကိုစတယ္။ မ်က္ရည္ေတြ ပါးျပင္ေပၚ စီးမက်လာခင္ အခန္းထဲကေန
ကြ်န္မထြက္လာခဲ့တယ္။

HIV ေရာဂါ ထိန္းခ်ဳပ္ေပးတဲ့ ေဆးေတြကို ကုတင္(၁၉) ေန႔တိုင္းေသာက္ေနရတယ္။
ေန႔တိုင္း ေသြးစစ္ရတယ္။ ဆီးစစ္ရတယ္။ ျဖဴေဖြးျပည့္ဝတဲ့
သူ႔လက္ေမာင္းႏွစ္ခုလံုး လက္ဖဝါးကေန လက္ေမာင္းအထိ အပ္ရာေတြနဲ႔
ျပည့္ေနခဲ့ပါျပီ။ မကြ်မ္းက်င္တဲ့ ကြ်န္မမွာ ေၾကာက္စိတ္ေတြ ေရာပါေနခဲ့လို႔
အျမဲတမ္း အပ္ကို တစ္ခ်က္တည္းနဲ႔ မသြင္းႏိုင္ခဲ့ဘူး။ ဒါကို သူက တစ္ခါမွ
စိတ္မဆိုးခဲ့တဲ႔အျပင္ ကြ်န္မကို ေအးေအးေလး ျပံဳးၾကည့္ေနတတ္တယ္။

သူ႔ကုိ ျပဳစုတ့ဲ တစ္ပတ္ေက်ာ္ေက်ာ္ အတြင္းမွာ သူ႔ကို တေျဖးေျဖး
ကြ်န္မႏွစ္သက္လာမိတယ္။ အခန္းထဲဝင္ရင္ အကာအကြယ္ ခ်ပ္ဝတ္တန္ဆာေတြကို ကြ်န္မ
ဝတ္ဆင္ထားဆဲျဖစ္ေပမယ့္ အပ္စိုက္ရာမွာ ပိုတိက်ေသခ်ာေအာင္
ကြ်န္မဂရုစိုက္လာခဲ့တယ္။ ေသာက္ေဆးေတြကိုလည္း သူမွတ္မိတဲ့အထိ ထပ္သလဲလဲ
မွာျဖစ္ခဲ့တယ္။ တစ္ခါတေလ သူ႔အတြက္ လတ္ဆတ္တဲ့ ေနၾကာပန္းေတြကို ဝယ္ျပီး
သူ႔ကုတင္ေရွ႕မွာ ကြ်န္မ ပန္းအိုးထိုးထားတတ္တယ္။

သူ႔ကိုယ္ဝန္ အေနအထားအားလံုးက ပံုမွန္ျဖစ္တယ္။ ကေလးက အနည္းငယ္ ထြားေနျပီး
ေခါင္းပိုင္းက ေမြးဖြားရာလမ္းေၾကာင္းရဲ႕ ၁ဝ စင္တီမီတာမွာ ရွိေနခဲ့တယ္။
ဒါေပမယ့္ ေမြးဖြားရာမွာ ေရာဂါမကူးစက္ေအာင္ ဆရာဝန္က ဗိုက္ခဲြေမြးဖို႔၊
ခဲြစိပ္မယ့္ အစီအစဥ္ေတြ အားလံုးကို စီမံထားျပီးျဖစ္တယ္။

ေမြးဖြားရက္ နီးလာပါျပီ။ ခန္႔မွန္းထားတဲ့ ေမြးဖြားရက္က
တစ္ပတ္လိုေသးေပမယ့္ ၃၁ႏွစ္ သားဦးျဖစ္တာကတစ္ေၾကာင္း၊ ေအအိုင္ဒီအက္စ္
ေရာဂါသည္ ျဖစ္ေနတာကတစ္ေၾကာင္းမို႔ လူနာခန္း၊ ခဲြစိပ္ခန္းကို အေသးစိပ္
ျပင္ဆင္ထားျပီး အဆင္သင့္အေနအထားမွာ ႏိုးႏိုးၾကားၾကား ရွိေနခဲ့ၾကတယ္။

ကုတင္(၁၉)က တည္ျငိမ္လြန္းတယ္။ ေန႔တိုင္း စာဖတ္လိုက္၊
သီခ်င္းနားေထာင္လိုက္နဲ႔ ေမြးဖြားလာမယ့္ ရင္ေသြးအတြက္ စာေတြ၊ ပံုေတြ
ေရးဆဲြေနခဲ့တယ္။ အခုဆို သူ႔ေခါင္းအံုးေအာက္မွာ စာေတြ တစ္ထပ္ၾကီး
ရွိေနပါျပီ။

အရြယ္လြန္မွ ရတဲ့ ကိုယ္ဝန္ျဖစ္တဲ့အျပင္ ေရာဂါပါ ခံစားေနရျပီး ဘာျဖစ္လို႔
ရင္ေသြးငယ္အတြက္ ဒီေလာက္ထိ အားခဲေနရသလဲလို႔ သူ႔ကို ကြ်န္မ ေမးခဲ့တယ္။
ကြ်န္မေမးတဲ့ အေမးကို သူ မႏွစ္သက္ဟန္ မျပတဲ့အျပင္ " ကေလးက
ေရာက္လာခဲ့ျပီပဲေလ။ သူ႔အသက္ကုိ ကြ်န္မ မဆံုးရႈံးသင့္ဘူး" လို႔
ခပ္ျပံဳးျပံဳး ျပန္ေျဖခဲ့တယ္။

ဆက္ေမးသင့္ မေမးသင့္ ကြ်န္မတစ္ခ်က္ေတြေဝျပီး "တကယ္လို႔ ေရာဂါကူးခဲ့ရင္
ဘယ္လိုလုပ္မလဲ?" လို႔ေမးလိုက္မိတယ္။

ေနၾကာပန္းကို ပြတ္သပ္ကိုင္တြယ္ျပီး တစ္ဖက္လွည့္လိုက္ရင္း "တကယ္လို႔
ကြ်န္မတို႔သာ မစမ္းသပ္ခဲ့ရင္ ကေလးအသက္ရွင္ဖို႔ အခြင့္အေရးေတာင္ ရွိခ့ဲမွာ
မဟုတ္ဘူး" လို႔ သူျပန္ေျဖတယ္။

ကြ်န္မစိတ္ေတြ ပိုေလးလံလာခဲ့တယ္။ အခန္းက အပ္က်သံေတာင္ မၾကားရေလာက္ေအာင္
တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ သြားခဲ့တယ္။ အခန္းထဲကေန လွည့္ထြက္ဖို႔ ကြ်န္မျပင္ေတာ့
သူက တိုးညႇင္းတဲ့ အသံနဲ႔.....

"ကြ်န္မတစ္ခုေလာက္ ေတာင္းဆိုခ်င္ပါတယ္။ တကယ္လို႔ ေမြးဖြားခ်ိန္မွာ
တစ္ခုခုျဖစ္ခဲ့ရင္ ကြ်န္မခင္ပြန္းက လူၾကီးအသက္ကို လုပါလို႔ ေျပာလိမ့္မယ္။
ဒါေပမယ့္ ကြ်န္မေရာဂါ အေျခအေနကို နပ္စ္လည္း သိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကေလးကုိ ပထမဆံုးေနရမွာ ထားေပးပါေနာ္"

ကြ်န္မပါးျပင္ေပၚ မ်က္ရည္ေတြ အတားအဆီးမဲ့ စီးဆင္းလာခဲ့တယ္။ ေအာ္ .....
ဒါကပဲ မိခင္တဲ့လား ?
ေရာက္လာမယ့္ ေန႔ရက္က ေရွာင္လဲြလို႔ မရေအာင္ အေရာက္လာခဲ့ပါျပီ။ အဲဒီညက
ကြ်န္မႏိုက္ဂ်ဴတီ ဝင္ရတယ္။ ကုတင္ (၁၉)အတြက္ ခဲြစိပ္ဖို႔ အားလံုး
ျပင္ဆင္ျပီးေနျပီ။ မိုးလင္းခါနီးမွာ ရံုးခန္းက အေရးေပၚ အခ်က္ေပး
ေခါင္းေလာင္းသံေတြ နားကဲြမတတ္ ဆူညံျမည္လာခဲ့တယ္။ ကြ်န္မခ်က္ခ်င္းထရပ္ျပီး
အခ်က္ျပနံပါတ္ကို ၾကည့္လိုက္တယ္။

"ကုတင္ (၁၉) ! "

တာဝန္က်ဆရာဝန္ေတြကို တစ္ဖက္ကေခၚရင္း ကုတင္ (၁၉)ဆီ ကြ်န္မ အေျပးေျပးလာခဲ့မိတယ္။

မွိန္ေဖ်ာ့ေနတဲ့ မီးေရာင္ေအာက္မွာ ကုတင္(၁၉)ရဲ႕ မ်က္ႏွာက
ျဖဴေရာ္လို႔ေနတယ္။ ေစာင္ကို ဆဲြခြာၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေရမႊာက
ေပါက္ေနခ့ဲပါျပီ။ ပိုဆိုးတာက ေရက အနီေရာင္ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္
သားအိမ္အတြင္းမွာ ေသြးထြက္ေနျပီဆိုတာကို သိလိုက္တယ္။

ကုတင္(၁၉)ရဲ႕ မ်က္ႏွာေပၚမွာ စိုးရိမ္မႈေတြ လႊမ္းေနတယ္။ ေသြးထြက္ျပီ
ဆိုကတည္းက ကေလးကို ေရာဂါကူးစက္ႏိုင္ႏႈန္းက ဆတိုးေသခ်ာေနျပီ။ တကယ္ေတာ့
အခ်င္းက ေရာဂါမကူးစက္ေအာင္ ရင္ေသြးကုိ ဖံုးအုပ္ထားႏိုင္တယ္။ ဒါေပမယ့္
ေမြးဖြားခ်ိန္ ထြက္တဲ့ေသြးနဲ႔ ဓာတ္တစ္မ်ဳိး (Secretions) ေၾကာင့္ ကေလးကို
HIV ကူးစက္ႏိုင္ပါတယ္။

နာက်င္လြန္းလို႔ သူ႔ႏွာဖူးမွာ ေခြ်းသီးေခြ်းေပါက္ေတြ တဲြခိုေနတယ္။
ခံစားေနရတဲ့ ေဝဒနာကို အံၾကိတ္ျပီး ခဲြစိပ္ဖို႔ျပင္ဆင္မႈတစ္ခ်ဳိ႕ကိ
ု
သူခံယူေနတယ္။ ညအခ်ိန္မို႔ ထမ္းစင္က ခ်က္ခ်င္းေရာက္မလာခဲ့ဘူး။ သူ
စကားတစ္ခြန္းမွ ွမေျပာဘဲ ကုတင္ေပၚက ဆင္းလိုက္တယ္။ သူ႔ကိုေဖးမရင္း
ေသြးေတြေရာေနနဲ႔ ေရတစ္ခ်ဳိ႕ ဂါဝန္ထဲကေနတစ္ဆင့္ ေရာင္အမ္းေနတဲ့
သူ႔ေျခေထာက္ေပၚ စီးက်လာတာကို ကြ်န္မေတြ႔လိုက္တယ္။


သူဘာကုိမွ ဂရုမစိုက္ခဲ့ဘူး။ ေျခလွမ္းကို ျမန္သထက္ ျမန္ေအာင္လွမ္းေနတယ္။
သူ႔ေျခလွမ္း တစ္စကၠန္႔ ျမန္ရင္ ကေလးအသက္ရွင္မယ္၊ ေရာဂါကူးစက္ရာက
လြတ္မယ္လို႔ သူမွန္းထားပံုရတယ္။

ခြဲစိပ္ကုတင္ေပၚ သူေရာက္တဲ့အခ်ိန္ ေရမႊာ ေရက ေနာက္က်ိေနခဲ့ပါျပီ။ ဒါက
ရင္ေသြးငယ္ ေအာက္စီဂ်င္ျပတ္ေနျပီဆိုတဲ့ လကၡဏာျဖစ္တယ္။ ထံုေဆးဆရာက သူ႔ကုိ
ထံုေဆးထိုးေပးျပီး ကြ်န္မတို႔က သူ႔ရဲ႕ သတိလည္ႏႈန္းကို
စတင္စမ္းသပ္ခဲ့ၾကတယ္။

ခက္တာက အခ်ိန္ ၃ မိနစ္ေက်ာ္လြန္သြားေပမယ့္ သူႏိုးၾကားေနတုန္းပဲ။

"နာလိုက္တာ" လို႔ သူ ေရရြတ္ေနတယ္။

ထံုေဆးဆရာ ေခြ်းျပန္စျပဳလာပါျပီ။ သူ႔ထံုေဆး အစြမ္းမျပတဲ့ လူနာဆိုလို႔
ဒါပထမဆံုးအၾကိမ္ ၾကံဳတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ကေလးအေျခအေနက ထံုေဆးထပ္ေပးလို႔
မသင့္တဲ့အေျခအေနကို ေရာက္ေနပါတယ္။

ကြ်န္မရဲ႕လက္ကို သူ႔တင္းတင္းေလး ဆုပ္ကိုင္ထားတယ္။ တိုးလွ်ဳိးေတာင္းပန္တဲ့
မ်က္လံုးနဲ႔ ဆရာဝန္ေတြကို ၾကည့္ေနတယ္။ ပါးစပ္ကလည္း " ကြ်န္မ ကေလးကို
ကယ္ပါ.... ကြ်န္မကို ဂရုမစိုက္ပါနဲ႔... ကြ်န္မ ကေလးကို ကယ္ပါ" လို႔
တိုးတိုးေလး ေတာင္းဆိုေနခဲ့တယ္။

အခ်ိန္ ၁ မိနစ္ လြန္ေျမာက္သြားခဲ့ပါျပီ......

ကုတင္(၁၉)ရဲ႕ ေျခလက္ေတြကို ကုတင္နဲ႔ ကပ္ခ်ည္ထားလိုက္တယ္။ ထံုေဆးဆရာကလည္း
ေဆးထိုးအပ္ကို အသင့္ျပင္ထားျပီးျပီ။ ခဲြစိတ္မွဴးဆရာဝန္ကလည္း အံၾကိတ္လို႔
ခဲြစိပ္ဖို႔ရာ လက္တြန္႔ေနခဲ့တယ္။

ဒါ ကြ်န္မနပ္စ္လုပ္လာတဲ့ သက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္ "သားဖြားမီးယပ္ပါရဂူ" အျဖစ္
နာမည္ၾကီးတဲ့ ဆရာဝန္ရဲ႕ မ်က္ႏွာေပၚက ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့အရိပ္ကို
ပထမဦးဆံုး ျမင္ဖူးျခင္းပါပဲ။

ခဲြစိပ္ဓားေတြက ထံုေဆးမစြမ္းတဲ့ ကုတင္(၁၉)ရဲ႕ ဗိုက္ေပၚ ခဲြခ်လိုက္တယ္။
ဗိုက္အေရခြံ အဲဒီေနာက္ အဆီထပ္၊ ၾကြက္သား၊ အခြ်ဲ (Mucosa)၊ သားအိမ္....
ကုတင္(၁၉) ကြ်န္မလက္ကို တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ထားဆဲပါပဲ။ မပီမသ
စကားသံတစ္ခ်ဳိ႕နဲ႔ ရင္ကဲြလုမတတ္ ေအာ္ျမည္သံတစ္ခ်ဳိ႕ သူ႔ပါးစပ္မွာ
ကိုက္ထားတဲ့ ပုဝါၾကားကေန ပလံုးပေထြးထြက္လာခဲ့တယ္။

ခႏၶာတစ္ခုလံုးက ကုတင္ေပၚမွာ တစ္ဆတ္ဆတ္ တုန္လို႔..... အေၾကာေတြပါ
လိမ္ဆဲြေနတယ္။ သူ႔မ်က္ႏွာဟာ နာက်င္လြန္းလို႔ ပံုစံေျပာင္းေနတယ္။ ကြ်န္မ
မၾကည့္ရက္ဘဲ မ်က္ႏွာလဲြလိုက္တယ္။ မ်က္ရည္ေတြ ပါးျပင္ေပၚ
လိွမ့္ဆင္းလာခဲ့ပါတယ္။

ဒါဟာ ဘယ္လိုနာက်င္မႈမ်ဳိးလဲ ! ဒါဟာ ဘယ္အရာနဲ႔ ႏိုင္းျပလို႔ရတဲ့ မိခင္ေမတၱာမ်ဳိးလဲ !

ေနာက္ဆံုး ကေလးကို ဝမ္းထဲကေန ဆဲြထုတ္ယူႏိုင္ခဲ့တယ္။ ကေလးမ်က္ႏွာက
ျပာႏွမ္းေနပါျပီ။ ခ်က္ၾကိဳးက လည္ပင္းကုိပတ္ေနတာေၾကာင့္
ေအာက္စီဂ်င္ျပတ္ျပီး ျပာႏွမ္းခဲ့ပံုရတယ္။

တေအာင့္ၾကာေတာ့ ေခြ်းေတြ ရဲႊနစ္ေနတဲ့ သူ႔ခႏၶာကိုယ္ တစ္ခုလံုး
ေပ်ာ့ေခြက်သြားတယ္။ ဆရာဝန္က ကေလးငယ္ကို ေျခေထာက္ကကိုင္ျပီး ေက်ာကို
တစ္ခ်က္ႏွစ္ခ်က္ ပုတ္ေပးလိုက္တယ္။ ပါးစပ္ထဲဝင္ေနတဲ့ အညစ္အေၾကးတစ္ခ်ဳိ႕
အန္ထြက္လာျပီးေနာက္ ကေလးရဲ႕ ပထမဆံုးငုိသံ ထြက္ေပၚလာခဲ့တယ္။
ငိုသံကတိုးညႇင္းေပမယ့္ ၾကည္လင္ေနတယ္။

သတိလက္လြတ္ ျဖစ္ခါနီးဆဲဆဲ မိခင္က ကေလးငိုသံကို ၾကားလိုက္မိလို႔ ထင္ပါရဲ႕
ကေလးဖက္ကို အားယူျပီး မ်က္လံုးတစ္ခ်က္ ဖြင့္ၾကည့္လိုက္တယ္။ အဲဒီေနာက္
မ်က္ခြံေတြ လံုးဝပိတ္က်သြားခဲ့တယ္။ သူ႔ကုိယ္ေပၚ ပတ္ထားတဲ့ ခါးပတ္ေတြကို
ကြ်န္မျဖဳတ္ေပးလိုက္တယ္။ သူ႔လက္ေကာက္ဝတ္ေတြ၊ ေျခက်င္းဝတ္ေတြ
ညိဳမည္းပြန္းပဲ့ကုန္ျပီး ေသြးေတြ ထြက္ေနတာကုိ ကြ်န္မေတြ႔လိုက္တယ္။
အဆုပ္ကိုင္ခံထားရတဲ့ ကြ်န္မရဲ႕ လက္လည္း အရိုးေတြ က်ဳိးေၾကမတတ္
နာက်င္လို႔ေနတယ္။

ကုတင္(၁၉) အားယူျပီး ဖြင့္ၾကည့္ခဲ့တဲ့ အၾကည့္တစ္ခ်က္က
ကိုယ့္ရင္ေသြးငယ္ကို ေနာက္ဆံုးၾကည့္ျခင္းမွန္း ကြ်န္မလံုးဝ
ေတြးမထားခဲ့မိဘူး။ အဲဒီ ေဖာ္ေရြမႈ အျပံဳးေတြပါတဲ့ သူ႔မ်က္လံုးဟာ
ပိတ္က်သြားျပီးေနာက္ လံုးဝ ျပန္ဖြင့္မလာခဲ့ေတာ့ပါဘူး။

၃ရက္အၾကာမွာ ခဲြစိပ္မႈေၾကာင့္ ေသြးမသန္႔ျဖစ္တာရယ္၊ ေပးထားတဲ့ antibiotics
အက်ဳိးမျပဳတာရယ္ေၾကာင့္ လူ႔ေလာကကို သူရာသက္ပန္ ခဲြသြားခဲ့တယ္။

ကံေကာင္းတာက ေမြးထြက္လာတဲ့ ကေလးေလးက HIV negative ျဖစ္ေနတယ္။ ကြ်န္မတို႔
ေဆးပညာမွာ ေအာင္ျမင္တဲ့ ကုသမႈတစ္ခုအျဖင့္ အသိအမွတ္ျပဳမိပါတယ္။
ေအအိုင္ဒီအက္စ္ ေရာဂါရ မိခင္တစ္ဦးကေန က်န္းမာတဲ့ ကေလးငယ္
ေမြးထုတ္ႏိုင္ခဲ့တဲ့အတြက္ သတင္းစာအခ်ဳိ႕နဲ႔ သတင္းဌာနက လူေတြ လာေရာက္
ေမးျမန္းၾကမယ္လို႔ ကြ်န္မတို႔ ၾကားမိပါတယ္။

လူနာေနခဲ့တဲ့ အခန္းကို ကြ်န္မဝင္ရွင္းေတာ့ ကုတင္(၁၉)ရဲ႕
ေခါင္းအုံးေအာက္မွာ ကေလးအတြက္ ေရးခဲ့တဲ့ စာေတြကို ကြ်န္မေတြ႔လိုက္မိတယ္။
စာေတြအျပင္၊ ရုပ္ပံုေတြပါ ဆဲြထားေသးတယ္။ ပထမဆံုးပံုက ေနလံုးၾကီးပံုကို
ဆဲြထားတယ္။ ေနေရာင္ေအာက္မွာ လက္ကေလးတစ္စံု... အဲဒီေအာက္မွာ ကေလးအတြက္
စာတစ္ေၾကာင္းေရးထားပါတယ္။

"သားေရ..... ဘဝဆိုတာ ေနမင္းၾကီးနဲ႔တူတယ္။ ဒီေန႔ ေနဝင္ခဲ့ရင္ မနက္ျဖန္
ျပန္တက္လာစျမဲပဲ။ ဒါေပမယ့္ ေနမင္းၾကီးက ေန႔တိုင္းေတာ့ မတူႏိုင္ဘူး"
စာေၾကာင္းရဲ႕ ေအာက္မွာ သပ္ရပ္လွပတဲ့ နာမည္ေလးတစ္ခု ထိုးထားတယ္။ သူ႔ကို
ကုတင္(၁၉)လို႔ပဲ ကြ်န္မေခၚခဲ့မိတဲ့အတြက္ ပထမဆံုးအၾကိမ္ ကြ်န္မ
ေနာင္တရမိခဲ့တယ္။

ကေလးေလး ေဆးရံုဆင္းေတာ့ ကေလးအေဖကို ေရးထားတဲ့ စာေတြအားလံုး
ကြ်န္မအပ္လိုက္တယ္။ သူ႔မ်က္လံုးမွာ မ်က္ရည္ေတြနဲ႔ နီရဲေနခဲ့တယ္။
ကေလးငယ္ကလည္း သူ႔မိခင္ မရွိေတာ့မွန္း သိတဲ့အလား တစ္ဝါးဝါးနဲ႔
ေအာ္ငိုေနခဲ့တယ္။

ေနမင္းၾကီးပံု ဆဲြထားတဲ့ ပံုကို ကေလးေရွ႕မွာ ကြ်န္မေဝွ႔ယမ္းျပလိုက္မိတယ္။
ကေလးငယ္ဟာ ငိုရာက ခ်က္ခ်င္းတိတ္ျပီး လက္ကေလးကို ဆန္႔လို႔ ......
ကြ်န္မလက္ထဲက စာရြက္ကို လွမ္းဆုတ္ကိုင္လိုက္ေတာ့တယ္။

Intelligent View For All
oonayoo

ဆရာေအာင္သင္း၏ အႀကံေပးခ်က္

ႏုိင္ငံရပ္ျခား ျမန္မာလူငယ္မ်ားအတြက္ ဆရာေအာင္သင္း၏ အႀကံေပးခ်က

ႏုိင္ငံရပ္ျခား ျမန္မာလူငယ္မ်ားအတြက္ ဆရာေအာင္သင္း၏ အႀကံေပးခ်က္
၁။ ငါမုခ်ႀကီးပြားေအာင္ျမင္ရမယ္ဆုိတဲ့ အဓိ႒ာန္ထားပါ
လူငယ္တေယာက္ဟာ အေရးႀကီးဆံုးအခ်က္က ငါဟာမုခ်ႀကီးပြားေအာင္ျမင္ေနရမယ္ ဆိုတဲ့ အဓိ႒ာန္ ခိုင္ခိုင္မာမာခ်ဖို႔ အေရးႀကီးတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ လူငယ္ေတြဟာ အမွတ္မထင္ အမွတ္မထင္ေလးေတြ ေနၾကတယ္။ အဲဒီလို ခိုင္ခိုင္မာမာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ၿပီးေတာ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ အဓိ႒ာန္ျပဳခဲ့သလား။ ေ၀ေ၀၀ါး၀ါးေလးေပါ့ အမွတ္မထင္ ပဲရွိတတ္တယ္။ ခိုင္မာရမယ္ဆိုတာ။ ဘုရားေရွ႕မွာ အာ႐ုဏ္ျပဳသလုိ အဓိ႒ာန္ျပဳလိုက္သလုိ၊ သစၥာဆိုလိုက္ သလို အဲလိုုကို အဓိ႒ာန္ျပဳရတယ္။ အဲဒါဟာ အလြန္ကို အေရးႀကီးပါတယ္။ အဲဒီအဓိ႒ာန္ခ်က္ ခိုင္မာသြားလို႔ရိွရင္ က်န္တ့ဲဥစၥာေတြဟာ သူ႔ကိုယ္သူထိန္းသြားလို႔ရွိတယ္။ ဘယ္သူမဆို အဲဒီလို ျဖစ္ေလ့ျဖစ္ထ ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီဟာက အေရးႀကီးတယ္လို႔ က်ေနာ္ ေျပာဆို ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါ နံပါတ္ (၁) အခ်က္ေပါ့ ေနာ္။
၂။ က်န္းမာေရးကုိ ကုိးကြယ္ပါ

နံပါတ္ (၂) အခ်က္ကေတာ့ အဲေအာင္ျမင္ခ်င္လို႔ရွိရင္ က်န္းမာေရးကို ကိုးကြယ္ရတယ္။
ကိုးကြယ္ရတယ္ဆိုတဲ့စကားလံုးကို က်ေနာ္တကယ္ေျပာတာပါ။ ကိုယ့္က်န္းမာေရးကို
ဘယ္ေလာက္ အေရးႀကီးတယ္ဆိုတာက လူငယ္ေတြဟာ အမွတ္မထင္ ေနတတ္ၾကတယ္။ မက်န္းမာရင္ ဘာမွမျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ သူမ်ားကို မွီခိုေနရတဲ့ဘ၀ကို ေရာက္သြားတတ္ တယ္ဆိုတာကို ေမ့ေနၾကတယ္။
ကိုယ္ကက်န္းမာေနတဲ့အခါမွာ က်န္းမာေရးရဲ႕တန္ဖိုးကို ေမ့ေနတတ္တယ္။ အဲဒီေတာ့ ဘုရားရွင္က ေမတၱာပို႔တာေတာင္မွ မိမိကိုယ္ကိုု မိမိပထမဆံုးေမတၱာပို႔ပါ လို႔ေျပာခဲ့တာ။ ဘာေၾကာင့္လဲလို႔ဆိုေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို က်န္းမာမွ တျခားသူကို ဒုကၡမေပးမိမွာေပါ့။ အဲဒီေတာ့ က်န္းမာေရးကို ဂ႐ုစိုက္တယ္ ဆိုတဲ့ကိစၥမွာ အဲဒါဟာ ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ျဖစ္တဲ့အခါက်ေတာ့ က်န္းမာေရးနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ ဥပမာ မူးယစ္ေဆး၀ါး သံုးတာေတြ၊ အရက္ေသစာအမ်ားႀကီး ေသာက္တာေတြ၊ သို႔မဟုတ္လို႔ရွိရင္ အ၀လြန္လြန္းတဲ့ အဆီအအိမ့္ တမက္တေမာစားတာေတြ အဲဒီဥစၥာေတြ အကုန္လံုးကို ထိန္းခ်ဳပ္သြားရတာ။

အဲဒီဘာကုိပဲဲ စားသည္ျဖစ္ေစ၊ လုပ္သည္ျဖစ္ေစ၊ အိပ္သည္ျဖစ္ေစ၊ ေနသည္ျဖစ္ေစ က်န္းမာေရးကို မထိခိုက္ရေအာင္ လူေတြသိပ္ကိုအေရးႀကီးတယ္။ မက်န္းမာတာနဲ႔ တၿပိဳင္နက္တည္း ကိုယ္သည္ မွီခိုေသာ လူဘ၀ကို ေရာက္သြားတတ္တယ္ ဆုိတာကို ေမ့ေနတတ္တယ္။ အင္မတန္အေရးႀကီးပါတယ္ ကိုစိန္ေက်ာ္လႈိင္ အဲဒါေလးကို ေသေသခ်ာခ်ာ အေလးနက္ ကေလး ထည့္ေပးေစခ်င္ပါတယ္ ေနာ္။
၃။ စိတ္၀င္စားတဲ့လုပ္ငန္း ေရြးခ်ယ္ပါ

ေနာက္တခါ နံပါတ္ (၃) အခ်က္က ကိုယ္စိတ္၀င္စားတဲ့လုပ္ငန္းကို ေရြးခ်ယ္ရတယ္။
ဥပမာ လွ်ပ္စစ္ဘက္မွာ စိတ္ထက္သန္လား၊ ေဆာက္လုပ္ေရးဘက္မွာ စိတ္ထက္သန္လား သို႔မဟုတ္ ကြန္ပ်ဴတာမွာလား၊ စာေရးတာမွာ စိတ္ထက္သန္တာလား အစရွိတာတို႔ေပါ့ေနာ္။ တကယ့္ကို အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းကို ေပးႏိုင္မယ့္ လုပ္ငန္းတခုကို ကိုယ္ခ်င့္ခ်င့္ခ်ိန္ခ်ိန္ ေရြးခ်ယ္ရပါမယ္။ ကိုယ့္၀ါသနာပါတဲ့ဥစၥာ ေဟာ္ဘီသေဘာမ်ိဳးေပါ့။ အပို၀ါသနာပါတဲ့ ကိစၥမ်ိဳးကေတာ့ ပန္းခ်ီေရးသည္ ဘာေရးသည္ျဖစ္ေစ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ နဲ႔ လုပ္ခ်င္တာလုပ္ေပါ့။
ဒါေပမယ့္ လက္ငင္းအေရးႀကီးတဲ့ ဥစၥာကေတာ့ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဘယ္လုပ္ငန္းကို စိတ္၀င္စားလဲ ဆိုတာ ပထမဆံုး ေရြးခ်ယ္ဖို႔ လိုပါတယ္။ အဲဒီေရြးခ်ယ္တဲ့ ဥစၥာဟာ ကိုယ့္စိတ္နဲ႔ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ ရွိတဲ့အထဲမွာမွ ကိုယ္ေရြးလို႔ ရႏိုင္တဲ့ လုပ္ငန္းေတြထဲမွာ ဘယ္ဟာကို ေရြးႏိုင္မလဲဆိုတာ၊ အဲဒါကို ခ်င့္ခ်ိန္ေရြးခ်ယ္ၿပီးေတာ့ အဲဒီဥစၥာကို ေန႔ေန႔ညည ေလ့လာရတယ္။
၄။ ေရြးခ်ယ္တဲ့ပညာကုိ ေန႔ေန႔ညည ႀကံဆပါ
ဆက္ၿပီးေတာ့ ေျပာခ်င္တာက နံပါတ္ (၄) အခ်က္က အဲဒီေရြးခ်ယ္လိုက္တဲ့ ပညာရပ္ကို သို႔မဟုတ္ အဲလုပ္ငန္းကို ေလ့လာတာ အဲဒါကို ေန႔ေန႔ညည စိတ္ထဲမွာေတြးၿပီးေတာ့ ႀကံဆေနရပါတယ္။ အဲႀကံဆမေနလို႔ရွိရင္ အဲဒီဥစၥာ ဘယ္ေတာ့မွ မေအာင္ျမင္ႏိုင္ဘူး။ အဲဒီလို ႀကံဆရင္းကေန ဘာျဖစ္လာသလဲဆိုေတာ့ တခါတရံမွာ ျဖစ္သြားတတ္တာက ပထမ ေရြးခ်ယ္ထားတဲ့ လုပ္ငန္းထက္ ပိုၿပီးေကာင္းတဲ့လုပ္ငန္း၊ ကိုယ္နဲ႔ပိုသင့္ေတာ္တဲ့ လုပ္ငန္း ေတြ႔သြားတတ္တယ္။ ဒါမွမဟုတ္လို႔္ရင္ ကိုယ္ေရြးခ်ယ္ထားတဲ့ လုပ္ငန္းမွာ တိုးတက္ရာ တိုးတက္ေၾကာင္း ျဖစ္လာတတ္ပါတယ္။ အဲဒါက်ေနာ္ေျပာတာ ေန႔ေန႔ညည ႀကံဆပါလို႔ က်ေနာ္ ေျပာခ်င္ပါတယ္။
၅။ မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းထံ တပည့္ခံဖို႔ ၀န္မေလးနဲ႔
ေနာက္နံပါတ္ (၅) အခ်က္က အဲဒီဟာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လုပ္ငန္းနဲ႔ ပတ္သက္္ၿပီးေတာ့ သိကၽြမ္းတဲ့သူ၊ မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္း အဲဒီကေန ဆရာတင္ဖို႔ ကုိယ္က တပည့္ခံဖို႔ ၀န္မေလးပါနဲ႔။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ဆိုလိုတာက ေမးဖို႔၀န္မေလးနဲ႔၊ ငါ့အဲဒါေလးသင္ေပးစမ္းပါကြာ ဆိုတာမ်ိဳး ေျပာတာလိုမ်ိဳး။ က်ေနာ့္ကို အဲဒါေလးသင္ေပးပါခင္ဗ်ာလို႔ အဲဒီလိုေျပာတာမ်ိဳး။ အဲဒီလို လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ အခ်င္းခ်င္းကျဖစ္ေစ တပည့္ခံဖို႔ ၀န္မေလးရဘူး။ တခ်ိဳ႕က ဆရာတင္ဖို႔ တပည့္ခံဖို႔ အင္မတန္ ၀န္ေလးတတ္ၾကတယ္။
က်ေနာ္ကိုယ္တုိင္ ေျပာရမယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ က်ေနာ္တခ်ိဳ႕ အပိုင္းေတြမွာကို က်ေနာ္တပည့္ေတြ ဆီကေန ျပန္ၿပီးသင္ယူူေနတာပဲ။ တပည့္ေတြက ကိုယ့္ဆရာျဖစ္တဲ့အခါက်ေတာ့ လိုလုိခ်င္ခ်င္ သင္ေပးၾကတယ္။ က်ေနာ္ အဲဒီနည္းအားျဖင့္ က်ေနာ္ ပညာေတြ အမ်ားႀကီးရခဲ့တယ္။ ကိုယ့္တပည့္ဆီမွာျပန္ၿပီး က်ေနာ္တပည့္ခံခဲ့တာပါ။
အဲဒီေတာ့ ကိုယ့္တပည့္ဆီေတာင္မွ တပည့္ခံရတယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ ကိုယ့္မိတ္ေဆြ၊ အေပါင္း အသင္းဆီ ဘာျဖစ္လို႔ တပည့္မခံႏိုင္ရမွာလည္း။ ဒါေပမယ့္ အဲတခုရွိတယ္ တပည့္ခံၿပီး သင္လို႔ရတဲ့အခါမွာ ကိုယ္ကႏႈတ္ဆိတ္ၿပီးေတာ့ မေနပါနဲ႔။ သူ႔ကို ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းကို လႈိက္လိႈက္လဲွလဲွ ေျပာဖို႔လိုတယ္။ ေနာက္ၿပီး ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းကိုလည္း ျပဖို႔ိလိုပါတယ္။ ဥပမာဆိုပါေတာ့ သူ႔ကိုေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေလး တကယ္လို႔ ရပ္ေ၀းမွာေနတယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေလး စာနဲ႔တေၾကာင္းေလးျဖစ္ေစ၊ မင္းေပးလိုက္တဲ့ ေက်းဇူးေလးရတယ္ ကြာ ငါအခုထက္ထိ ေက်းဇူးမေမ့ႏိုင္ေသးဘူး ဆုိတာမ်ိဳးေလး စာေလးတေၾကာင္းေလာက္နဲ႔ ျဖစ္ေစ၊ ဒါမွမဟုတ္ ကဒ္ေလးတခုေလာက္ ပိ႔ုၿပီးျဖစ္ေစ ၀န္မေလးပါနဲ႔။ တကယ္လို႔ႀကံဳလို႔ ျဖစ္ေစ သူ႔ကုိ လက္ဖက္ရည္တခြက္တိုက္တာျဖစ္ေစ၊ ထမင္းတနပ္ေကၽြးတာျဖစ္ေစ ၀န္မေလး ပါနဲ႔။ အဲဒီဥစၥာ တသက္တာလံုး ကိုယ့္အတြက္ကို သင္ျပမယ့္သူေတြေပၚလိမ့္မယ္၊ လမ္းၫႊန္ မယ့္သူေတြ ေပၚလိမ့္မယ္၊ အဲဒီလိုဟာမ်ိဳး အဲဒါမ်ိဳး၀န္မေလးပါနဲ႔။
ေနာက္တခုက အဲလုိနည္းအားျဖင့္ အေပါင္းအသင္း သိပ္ဖြံ႔ၿဖိဳးလာလိမ့္မယ္၊ အဲဒီ အေပါင္း အသင္းက ကိုယ့္ဘ၀ တုိးတက္မႈအတြက္ အၿမဲေစာင့္ေရွာက္မယ့္သူေတြ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္လုိ႔ က်ေနာ္ အႀကံဥာဏ္ေပးခ်င္ပါတယ္။ အဲဒါရပ္ေ၀းမွာေနတဲ ့ကေလးေတြအတြက္ က်ေနာ္ တတ္ႏုိင္တဲ့ အႀကံေပးခ်က္ပါ။ အဲဒါေလးပါပဲ ကိုစိန္ေက်ာ္လႈိင္။

ေခတ္ၿပဳိင္ကေန ကူးယူေ၀ငွလိုက္ပါသည္

ေကာင္ေလးနဲ႔ ေခြးေလး

 (ေဖျမင္ ့ ႏွလံုးသားအာဟာရ)

စတိုးဆုိင္ပုိင္ရွင္က ဆုိင္တံခါး၀မွာ ဆုိင္းဘုတ္အသစ္တစ္ခု ထပ္ခ်ိတ္သည္။
``ေခြးေပါက္ကေလးမ်ား ေရာင္းရန္ရွိသည္´´ တဲ့။
သည္ေၾကာ္ျငာမ်ိဳးကို ကေလးေတြ အလြန္စိတ္၀င္စားသည္။ သူတုိ႔က
ေခြးခ်စ္တတ္သူမ်ားမဟုတ္လား။ ခဏအၾကာမွာပင္ ကေလးတစ္ေယာက္
ဆုိင္ေပါက္၀သုိ႔ေရာက္လာသည္။
``ေခြးေလးတစ္ေကာင္ ဘယ္ေလာက္ေရာင္းသလဲ ခင္ဗ်´´ ဟုေမးသည္။
``ေဒၚလာ 30 က 50 ထိ ေစ်းအစားစားရွိတယ္´´ ဆုိင္ရွင္ကေျဖသည္။
ေကာင္ေလးက သူ႔အိတ္ထဲမွာရွိသည့္ ပိုက္ဆံအေၾကြေတြႏႈိက္ထုတ္သည္။
``ကၽြန္ေတာ့မွာ 2 ေဒၚလာနဲ႔ 37 ဆင့္ရွိပါတယ္၊ ေခြးေလးေတြ
ကၽြန္ေတာ္ၾကည့္လုိ႔ရမလားခင္ဗ်´´
ဆုိင္ရွင္ကၿပံဳးသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ေခြးအိမ္ထဲမွာ ရွိေနသည့္
ေခြးမႀကီးကိုေလခၽြန္ၿပီးေခၚလုိ

က္သည္။ ေခြးမႀကီးဆုိင္ခန္းထဲ ေျပး၀င္လာေတာ့
သူ႔ေနာက္က ေခြးေပါက္ကေလးငါးေကာင္တန္းစီရ်္
လုိက္ပါလာသည္။ ပိစိေကြးေလးေတြ၊
အေမြးကသိပ္ရွည္ေတာ့
တစ္ကိုယ္လံုးအေမြးေတြဖံုးကာ လံုးေနသည္။ အဲသည္အထဲမွ တစ္ေကာင္က
ဟိုးေနာက္မွာျပတ္က်န္ခဲ့သည္။ သူကေထာ့တီးေထာ့နဲ႔ႏွင့္ လမ္းမေလွ်ာက္တတ္သလို။
ေကာင္ေလးက သည္ဟာေလးျမင္ေတာ့ ခ်က္ခ်င္းစိတ္၀င္စားသြားသည္။
``ဒီေခြးေလးက ဘာျဖစ္တာလဲဟင္´´
ေခြးေလးမွာေမြးကတည္းက တင္ပါးဆံုအရိုးခြက္ပါမလာသျဖင့္
တစ္သက္လံုးေျခေထာ့နဲ႔ျဖစ္ေနမည္
ဟု တိရစၧာန္ေဆးကု
ဆရာ၀န္ကေျပာဆိုသည့္အေၾကာင္း
ဆုိင္ရွင္ကရွင္းျပသည္။
ေကာင္ေလးပိုရ်္စိတ္၀င္စားသြား
သည္။
``ဒီေခြးေလး ကၽြန္ေတာ္၀ယ္ခ်င္တယ္ဗ်ာ´´
``ဟာ … မ၀ယ္ပါနဲ႔ကြ၊ မင္းတကယ္လိုခ်င္ရင္ ငါေပးပါ့မယ္´´
သည္စကားၾကားေတာ့ ေကာင္ေလးမ်က္ႏွာပ်က္သြားသည္။ သူကမေက်နပ္သည့္
အမူအရာမ်ိဳးႏွင့္ ဆုိင္ရွင္ႀကီးကိုေမာ့ၾကည့္ၿပီးျ
ပန္ေျပာသည္။
``အလကားေပးတာ ကၽြန္ေတာ္မလိုခ်င္ဘူးခင္ဗ်၊ ဒီေခြးေလးလဲ က်န္တဲ့ေခြးေတြနဲ႔
တန္းတူတန္ဖိုးရွိတာပဲ၊ တစ္ျပားသားမွ မေလ်ာ့ပါဘူး၊
ကၽြန္ေတာ္တန္ဖိုးအျပည့္ပဲေပးမယ္
၊ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္မွာေလာေလာဆယ္ 2 ေဒၚလာနဲ႔ 37
ဆင့္ပဲရွိပါတယ္၊ အခုအဲ့ဒါယူထားပါ၊ ေနာက္ကိုတစ္လ ဆင့္ငါးဆယ္စီ ေက်တဲ့အထိ
ကၽြန္ေတာ္ဆက္ေပးပါ့မယ္´´
သုိ႔ေသာ္ စတိုးဆုိင္ပိုင္ရွင္က အေလွ်ာ့မေပး။
``မ၀ယ္ပါနဲ႔ ကေလးရ၊ ေနာက္က်ေတာ့ မင္းစိတ္ပ်က္သြားလိမ့္မယ္၊ ဒီေခြးေလးက
ေျပးႏုိင္လႊားႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး၊ မင္းနဲ႔
ခုန္ေပါက္ကစားႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူး´
´
သည္အခါက်ေတာ့မွ ေကာင္ေလးက ဆုိင္ရွင္ႀကီးကိုေမာ့ၾကည့္ကာ
သူ႔ေဘာင္းဘီေအာက္နားစကို လွန္ရ်္ျပရင္း ေလသံတိုးတိုးႏွင့္ေျပာသည္။
``ကၽြန္ေတာ္လဲ ေကာင္းေကာင္းမေျပးႏုိင္ပါဘူးဗ်ာ
၊ ပါပီေလးခမ်ာမွာ
သူ႔ကိုကုိယ္ခ်င္းစာမယ့္ လူတစ္ေယာက္ေတာ့ရွိဖုိ႔လိုမွာေပါ
့´´ တဲ့
ေကာင္ေလး၏ ဘယ္ေျခေထာက္ကေလးက အေတာ္ဆုိးဆိုး၀ါး၀ါးပင္ သိမ္ေနေကာက္ေနကာ
လမ္းေလွ်ာက္ႏုိင္ရန္အတြက္ သတၱဳခ်ဳပ္တံမ်ားျဖင့္ အားျဖည့္ေပးထားရေလသည္။